Marokko: fragmenten uit een reisdagboek

Tanger-Chefchaouen Om half negen vertrekken we van Tanger naar Chefchaouen. We maken een tussenstop in Tetouan, waar we van half tien tot half een de tijd hebben om rond te kijken. Met Aletta, Marco, Catharina, Reiny, Jeff ga ik op pad. Via de rue Mohammed V komen we op het place Hassan II. Daar staat een kaliefenpaleis uit de 17 e eeuw met een prachtige deur. Via wat straatjes komen we in de Mellah.

Een drukte van jewelste daar. We kijken onze ogen uit. Piepkleine winkeltjes, nauwe straatjes, mooie huisjes, aan de buitenkant bewerkt met mozaïek, en overal mensen die hun waar proberen te verkopen. Hier brengen we heel wat tijd door. Het is zelfs nog even zoeken om de weg naar de uitgang te vinden, voor ons gevoel lijken zoveel straatjes op elkaar. Even bijkomen op een terrasje met een kopje koffie of muntthee. Dan op naar Chefchaouen. Onderweg heb je prachtig uitzicht over het landschap. We komen in een bergachtig gebied. Eerder dan verwacht komen we op de plaats van bestemming aan. 's Middags met Diana op pad door de nauwe straatjes van Chefchaouen om uiteindelijk bij de wasvrouwen uit te komen. Daarna gaan we op aanraden van Diana naar een leuk restaurantje. En werkelijk waar, het eten bij Mohammed is heerlijk. Morgen staat een wandeling door de bergen op het programma.

Chefchaouen-Fès
Na de inspannende dag van gisteren is het uitslapen vandaag zeer welkom. Sommigen van onze reisgenoten komen met een andere tred de eetkamer ingewaggeld. Spierpijn is de oorzaak. Brahim brengt klokslag negen uur de Djoserbus weer in beweging, op weg naar Fès. Onderweg talloze graanvelden en huisjes van stro op de glooiende hellingen van het Rifgebergte. Kodak, Agfa en Fuji doen weer goede zaken tijdens deze rit. Diana, onze onvervalste Friese reisleidster heeft brood, beleg en fruit ingeslagen voor een picknick onder olijfbomen. Nadat een toevallig bij ons gestrande automobilist en zijn passagier voorzien zijn van wat overgebleven brood en kaas, vertrekken we naar Fès. Ongeveer om half drie zien we de contouren van de stad en even later bereiken we hotel La Paix. Bij de bank een cheque met US dollars omtoveren in dirhams en via het internetcafe onze belevenissen digitaal verzenden. Bij het koninklijk paleis komen we niet de koning maar wel Henk, Willy, Bettina en Jeffry tegen. We lopen samen terug naar het hotel. 's Avonds gezamenlijk eten: Italiaans deze keer, met een paar biertjes om het vochtgehalte van het lichaam op peil te houden bij deze temperaturen.

Fès
Vandaag gaan we Fès verkennen, de koningsstad en bedelaarsstad. We vertrekken met de bus naar de medina. We lopen door een wirwar van kleine en nog kleinere steegjes. Let goed op de weg, want verdwalen is hier zo gebeurd. Zwaarbepakte muilezels lopen door de steegjes, voorafgegaan door de 'pas-op' kreten van hun eigenaar. Ik druk me tegen de muur, hou mijn buik in en nog is er geen ruimte genoeg dus draaf ik vooruit en schiet een portiek in. We bezoeken een pottenbakkerij, een apotheek waar een paar dames hun armen met een hennapatroon laten verfaaien, een koranschool. Tegenstrijdige gevoelens bij de ververij van leer; van bovenaf neerkijken op het ongezonde geploeter, als toerist, gênant gewoon, en het toch niet willen missen. Mijn hoofd gonst van alle indrukken. Loden benen, doorweekte kleren, gonzende kop: het is het waard, we hebben Fès gezien!

Erfoud Om zeven uur vertrekken we voor een rit van 400 km naar Erfoud. Het weer is goed en het prachtige landschap ziet er daardoor nog aantrekkelijker uit. We rijden langs enorme graan- en zonnenbloemvelden afgewisseld met olijfboomgaarden. En niet te vergeten: de ooievaarsnesten met jonge vogels. Om half negen maken we de eerste stop in Ifrane, een plaatsje met prachtige huizen in smetteloze

straten. Na weer een tijdje in de bus te hebben gezeten, besluiten we onze benen te strekken tijdens een prachtige boswandeling. De route vervolgt zich door het Atlasgebergte. We rijden langs nederzettingen, oases en prachtige bergketens. Een rit om nooit te vergeten. Moe, maar zeker voldaan komen we aan in Erfoud. De volgende dag trekken we het dorp in. Het lijkt een beetje ingeslapen, alleen op de markt is het een drukte van belang. Vrouwen in zwarte omslagdoeken, mannen in kleurige djellaba's. 's Middags houdt iedereen hier siësta. De markt is dan uitgestorven. Dus voor ons tijd om te gaan zwemmen.

Om vier uur begint het avontuur: we gaan met twee landrovers de zonsondergang bekijken. Als de asfaltweg ophoudt gaan we over de open vlakte rijden richting de zandduinen bij Merzouga. We beginnen aan een flinke klim, bovenop de zandberg is het uitzicht werkelijk fantastisch. Een prachtige omgeving, het is net of je wordt opgenomen in de ruimte van de stilte. De wind steekt op en binnen de kortste keren zit iedereen onder het zand. Gelukkig hebben de meesten een Berberdoek meegenomen en knopen die om. Een unieke ervaring.

Essaouira
We worden vandaag wakker in het dorpje Essaouira. Het begint licht te worden, buiten klinken de geluiden van meeuwen, ezels en de muezzin. Essaouira is een dorpje aan zee waar je prachtige strandwandelingen schijnt te kunnen maken. Vandaag beginnen we met een wandeling over de stadsmuren. Daarna gaan we het dorpje in en dwalen wat rond. We bezoeken wat handelaartjes en kijken onze ogen uit naar al de mooie handelswaar zoals koraal, amazoniet, amber, schelpjes, glas, ringen en zilveren munten. Het is tijd voor een terrasje, dus besluiten we plaats te nemen op een van de vele terrasjes en te genieten van de ontspannen sfeer. We genieten van de vele vissersboten die langs varen. Jammer dat we morgen alweer naar huis moeten.

Aan de informatie in deze artikelen en verhalen kunnen geen rechten ontleend worden.