Het wilde zuidwesten van Bolivia

Ten zuiden van Uyuni ligt op 3700 meter hoogte de meest uitgestrekte zoutsteppe ter wereld.
Oneindige horizonten, fascinerende woestijnlandschappen, actieve vulkanen en de beruchte altiplanowind, een rondreis door Bolivia is niet compleet zonder een barre tocht door dit onherbergzame gebied.

door Marleen Bos

Het ontoegankelijke zuidwesten van Bolivia leent zich slecht voor een ontdekkingsreis op eigen houtje. Zonder stoere terreinwagen en een chauffeur die het gebied op zijn duimpje kent, kom je niet ver. In Uyuni kiezen mijn reisgenoot en ik voor een vierdaagse excursie. Accommodatie en maaltijden zijn inbegrepen, weliswaar zeer eenvoudig maar sterrenhotels verwacht ik hier niet. Behalve persoonlijke bagage adviseert de checklist: water, noodrantsoen, slaapzak, warme kleding, zonnebril én sunblock. Als alle bagage, inclusief gastank, reserveonderdelen en gereedschap stevig zijn vastgesjord op het dak van de rode landcruiser, maakt chauffeur Roberto een laatste inspectieronde. Hij eindigt met een schietgebedje achter het stuur en start de motor. Al snel passeren we de laatste huizen van Uyuni en rijden de leegte in. In Colchani, een klein gehucht, leven de bewoners van de zoutwinning. Met grote houten schrapers vegen de mannen het losse zout tot kegelvormige hoopjes. Uit het gladde oppervlak hakken ze vervolgens keurige zoutbriketten van gelijke grootte. Het grootste deel van het zout verkopen de bewoners aan raffinaderijen, vertelt Roberto, kleinere hoeveelheden ruilen ze in naburige dorpen tegen wol en vlees.

Oceaan van zout
Salar de Uyuni was eens een enorme binnenzee, nu is het een oogverblindend witte zoutvlakte. Zout zover we kijken kunnen, een oneindig, leeg gebied van meer dan 10.000 km2. Ruim een uur rijden we over de metersdikke zoutlaag als we plotseling twee gebouwen uit het wit zien oprijzen. Slechts de daken zijn van riet, verder bestaan deze voormalige hotels geheel uit zoutbriketten. Rond lunchtijd bereiken we in het hart van de Salar een ‘eiland’ van vulkanische oorsprong waar gigantische cactussen groeien. Zeer onwerkelijk midden in de witte oceaan.

De felle zon zorgt bovendien voor een onverdraaglijke lichtweerkaatsing, zonnebril en sunblock zijn onmisbaar.
Na het zout, de wereld zal er nooit gebrek aan hebben, volgt een eentonige zandvlakte waar autosporen en opgestapelde stenen als bewegwijzering dienen. Ongemerkt naderen we alojamiento San Juan in het gelijknamige dorp, de overnachtingslocatie.
Het dorpje, bevolkt door honderden lama’s, heeft een pub waar ’s avonds alle mannen, vrouwen en kinderen bijeenkomen voor de voetbalwedstijd Bolivia-Brasil (3-1). Viva Bolivia! De nacht is helder en koud met miljoenen sterren.

Altiplano
De volgende morgen zijn we al vroeg op pad. De onverharde weg is erbarmelijk. Roberto stuurt behendig langs kuilen en bulten. Maar dat lukt niet altijd. Regelmatig worden we flink door elkaar geschud. Het losse zand stuift hoog op en waait door de kieren naar binnen. Het landschap vergoedt alles. We rijden door een actief vulkaangebied met dunne rookpluimen als zichtbaar bewijs, verbazen ons over de enorme kracht van wind en zand die rotspartijen bewerken tot sierlijke formaties. Stoppen bij diverse meren en fotograferen honderden roze flamingo’s. Bijzonder? Dit is de Altiplano. Een hoogvlakte op 4000 meter! Laguna Colorado, onze eindbestemming, vormt het absolute hoogtepunt: een prachtig dieprood meer met roze flamingo’s en besneeuwde bergtoppen op de achtergrond. Geweldig en wederom onwerkelijk. De accommodatie is het absolute dieptepunt. Een kleine tochtige ruimte met drie stapelbedden die eigenlijk meer op hangmatten lijken. Er is geen stromend water, alleen twee grote tonnen gevuld met bruin water, bedoeld voor een frisse wasbeurt en het doorspoelen van de toiletten.
Buiten steekt de wind op en al gauw ligt de gevoelstemperatuur onder het vriespunt. Onze lippen kraken.

Dalí
Roberto wekt ons om half vijf. Midden in de nacht.
Het vriest nog en bij kaarslicht (no electricidad) pakken we onze spullen om even later te genieten van zonsopkomst in een vulkanisch maanlandschap. Na een uur naderen we de geisers Sol de Mañana die alleen in de vroege ochtend schijnen te werken. Een bijzondere gewaarwording om in deze kou langs hete stoomgeisers en kokende modderpoelen te lopen. Je zou er bijna in gaan zitten...
Kort daarna kan het, in een aangename warmwaterbron van circa 35º C, terwijl op de waterpartijen om ons heen nog een dun laagje ijs ligt. Na het ontbijt passeren we een pas van 5000 meter en verschijnt er een surrealistisch woestijnlandschap als was het een schilderij van Dalí, compleet met lukraak verspreide rotsblokken die scherp afsteken tegen het geel-oranje zand. Ik word niet snel lyrisch van een landschap, maar dit is echt geweldig!

Voetballen op 4000 meter
Diezelfde middag beginnen we aan onze terugreis naar Uyuni. Het kleurrijke en afwisselende landschap maakt plaats voor een meer eentonige vlakte. Ik ben blij als ons alojamiento in zicht is. Langs een brede zandweg staan twee rijen zandkleurige huizen van adobe, een zongedroogd bouwmateriaal van klei en stro. Zijstraten vertonen hetzelfde beeld, er is nauwelijks een sprietje groen te bekennen. Een dorp midden in het niks.
Een groepje kinderen komt nieuwsgierig dichterbij en mijn reisgenoot speelt een partijtje voetbal met twee ventjes van een jaar of tien tegen drie Italianen. Na een kwartier zijn de heren helemaal uitgeteld. Voetballen op 4000 meter valt niet mee.

Op reis met Djoser door Bolivia & Peru breng je ook een bezoek aan dit gebied.
23 dagen Bolivia & Peru,
prijs vanaf € 2095,-


  
^{Aan de informatie in deze artikelen en verhalen kunnen geen rechten ontleend worden.}