Reizigersdagboek Griekenland (2)
Dag 8 Olympia
Hadden we vandaag toch echt gedacht dat we konden uitslapen, mooi niet. Aan het ontbijt wordt het duidelijk. We hebben het toch echt gevoeld. Vanmorgen om +/- 5 uur een aardbeving (pardon!!!). Jawel onze bedden schudde, iemand viel bijna van de wc-pot en de nodige mensen zaten rechtop in bed met de ogen wijd open. Avontuurlijke reis of niet? Na de nodige gesprekjes dan eindelijk op weg naar Olympia onze oorsprong van de Olympische spelen. Het complex is groot en zonder een plattegrond van het oude Olympia is het moeilijk te overzien, maar onze gids leidt ons met gemak over het complex en vertelt ons met enige trots over het leven van de oude Grieken en de historie van het complex. Bij de oude “joggingbaan” laat ze ons alleen en met z’n alle lopen we het veld op . Ja hoor, de nodige foto’s worden gemaakt vanaf het startpunt, iedereen staat in de startblokken, (maar wie zal deze ronde winnen???). Hierna verdeelt de groep zich om het complex op zijn manier te bewonderen. Het is deze dag toch wel echt warm, dus wordt er even verkoeling gezocht bij de kantine. Even wat drinken en wat te eten en de tocht gaat verder naar het museum. Zeer de moeite waard prachtige beelden. We zijn net op tijd want de nodige groepen komen al aangelopen. Met een klein groepje lopen we terug, lunchen en shoppen even. In plaats van strand besluiten we toch terug te gaan naar het hotel om wat te rusten en de kranten te lezen die vanmorgen weer zijn ingekocht. S-avonds natuurlijk weer een lekker restaurantje opgezocht met een ouzo vooraf (uiteraard).
Dag 9 Olympia – Finnikoundas
Maandagochtend, Wil schrikt om 05.30 uur wakker, weer een aardbeving? Nee, een trein, maar aan die trein kwam geen eind. Nader onderzoek wees uit dat de voortrazende trein de aangesprongen airco was. Uit dat ding en verder slapen. Om 07.15 uur de telefoon “always ring twice”. Ik neem vriendelijk op, maar vanaf de andere kant geen reactie (de wake-up call). Het hotel komt in beweging, er worden kranen open gedraaid, douchebakken worden gevuld. Haastige mensen trekken tikkende koffers voort, want het is vandaag weer een reisdag. Om 8 uur haasten wij ons naar de eetzaal. Helaas geen keuze meer, en schuiven bij aan een tafeltje waarop en glas “sap”, een hardgekookt ei en brood, nog niet zijn aangeroerd. Gesprek bij het ontbijt, waar gaan we naar toe. Na enig denkwerk, stellen wij vast dat de reis wordt vervolgd naar Finikoundas. Nog maar niet aan de reis denken, eerst nog even genieten van ons ontbijt. De reisbegeleider geeft aan tafel te kennen dat hij uit onze gezamenlijke fooienpot de hoteleigenaar een fooi heeft gegeven, volgens onze reisbegeleider keek de ontvanger niet erg blij (toch weer te weinig gegeven?). Costas wil graag vertrekken en onderstreept dit door voor het hotel de bus stationair te laten ronken en roken. De laatste broodkruimels worden weggewerkt en het hotel loopt leeg. Het laden van de bus geeft problemen, in de eerste plaats wil iedereen zijn/haar koffers als eerste in de bus hebben, in de tweede plaats blijkt dat de bergruimte in de bus is gereduceerd. Oorzaak: de chauffeur heeft inmiddels ook inkopen gedaan (genoeg aardappelen voor de hele bus). Om 08.35 uur laten wij hotel Inonaos achter ons en zetten de reis voort naar ons uiteindelijk doel Finikoundas. Over en weer worden de zaterdagkranten uitgewisseld waardoor er veel van de omgeving wordt gemist. Om 10.00 uur onze koffiestop in het plaatsje Gorgalainoi. De groep spat uiteen. Onze eerste niet voorgeprogrammeerde koffiestop? Velen wagen zich opnieuw aan de koude koffie met melk (frappé) en blijven volhouden dat ze het echt lekker vinden. Wij houden het bij een veilige kop oploskoffie> Om 11.00 uur wordt de reis hervat. Om de reisvreugde nog meer kracht bij te zetten worden wij door Costas aangenaam verrast met een Grieks muziekje ui de riante hifi-installatie van de bus (trio Hellenic?). Na een poosje gereden te hebben komen we aan bij het paleis van de Myceene koning Nestor. Costas parkeert de bus voor een korte stop waarin we dit paleis kunnen bezichtigen. Van dit paleis zijn slechts muurtjes van +/- 1 meter over. Leuk is dat nog een badkuip uit de 13e eeuw v. C, olijfkruiken en enkele kleitabletten bewaard zijn gebleven. Vlakbij het paleis bevindt zich een graftombe, een zogenaamd koepelgraf of tholos. Myceners begroeven namelijk hun doden in dit soort graftomben. Terug in de bus, de reis wordt hervat. De route leidt ons langs de kust met een diepblauwe zee, vele olijfbomen en behoorlijke haarspelden. In de verte zien we de baai van Davarino. Hier heeft zich een zeeslag afgespeeld om precies te zijn op 20 oktober 1827. Na enkele kilometers komen we aan in het leuke stadje Pylos. Hier hebben ze, schijnt de lekkerste Moussaka van Griekenland. Met een groepje gaan we deze Moussaka proberen. Heerlijk aan het water met een heerlijk glas wijn en lekkere Moussaka voelen wij ons als god in Griekenland. Vervolgens is er nog enige tijd over om het stadje te bekijken. Dan wordt wederom de reis hervat en zetten we koers naar Finikoundas. Onderweg kunnen we Methoni zien liggen. Aangekomen in de badplaats Finikoundas haast iedereen zich na het uitdelen van de sleutels naar het strand, dat vlakbij het hotel ligt. Heerlijk eindelijk luieren aan het strand en af en toe even zwemmen. s-Avonds met een groepje op een prachtige locatie vis gegeten en de dag afgesloten met een ouzo.
Dag 10 Finnikoundas
Eindelijk een heerlijk lange nacht gehad. We staan om 09.00 uur op, gaan ontbijten en vervolgens nog wat inkopen doen (etenswaren) voor deze dag. Om kwart over 10 vertrekken we met 13 mensen van de groep naar de boot die ons vandaag zal meenemen naar wat leuke plekjes. Iedereen zoekt een plekje uit, de één ligt meteen languit op het dek en een ander fungeert als boegbeeld. Na een uurtje varen komen we in Methoni aan waar we met pijn en moeite aanmeren. We hebben één uur de tijd om het venitiaanse fort te bezoeken. Het ford is groot en mooi gelegen tussen de rotsen en het blauwe, heldere water. We vervolgen onze weg naar een groot onbewoond eiland ”Sapiéndza” waar we tijdens het aanmeren (en dat duurt erg lang) worden belaagd door de bijen. Als we dan uiteindelijk het strand opkunnen duikt bijna iedereen het koele, heldere water in en worden de nodige foto’s weer genomen. Het eiland is erg mooi, blauwe zee, uitzicht op o.a. Methoni en we krijgen bezoek van hertjes (?). Echt een “bounty-eiland”. Na 1,5 uur zonnen, zwemmen lezen en slapen gaan we weer de boot in naar de andere kant van het eiland. Daar gaan we met ongeveer de helft van de groep naar de top van het eiland opzoek naar de vuurtoren. De kapitein is onze gids en weer ons erg veel te vertellen. Het pad is een kronkelig stenen pad en onze gids kiest steeds de “makkelijkste” weg door de paden af te snijden. Veel klauter en klimwerk dus. Eenmaal bij de vuurtoren hebben we een riant uitzicht. Tot grote vreugde van Wil zien we vele wilde berggeiten en mouhons (grote geiten). Wil doet nog even een plasje en zegt na afloop “ik heb nog nooit zo lekker geplast: uit de wind, in de zon, onder de vuurtoren!” Onze weg naar beneden gaat gelukkig sneller dan naar boven en beneden aangekomen vervolgen we onze vaart terug naar Finikoundas waar we om half 7 aankomen. Snel even douchen en we gaan naar de pizzeria waar we boven verwachting heerlijke pizza’s eten. Vervolgens gaan we in een duister en intiem openlucht cafeetje nog even wat drinken. We komen nog een groep reisgenoten tegen, maar ik haak af. Bedtijd!!
Dag 11 Finnikoundas – Sparta
Gisteravond heeft (bijna) iedereen een briefje onder de deur door geschoven gekregen van Simone, de reisbegeleidster, waarop stond: morgen een jarige, zingen om 08.15 uur!!! Vandaag dus. Stoel versierd, zingen en van Djoser een katiafa taart. Van de groep een paar echte Griekse sloffen met pompoenen erop omdat de jarige haar bergschoenen helaas niet mee had. Afijn, er liepen 2 verhalen door elkaar dus. We reisden vandaag door en over het Taigos-gebergte. Werkelijk met schitterende uitzichten. In Kalamata even een uurtje de tijd om te “shoppen” op de plaatselijke markt voor de picknick. De meeste “gingen” voor de spinazietaart en kaasbroodjes in bladerdeeg. De markt is simpel. Keuterboertjes en boerinnen verkopen hun producten, vaak 1 soort, dus tomaten of druiven of aardappels, enz. Voorts schitterende viskramen. Maar de barbecue staat thuis, dus de vis laten we maar liggen. Op nar de picknick plek. Deze viel wat tegen, langs een grindweg en helaas geen uitzicht, maar mét de kataifataart van ons jarig jetje. Onderweg weer hoge pieken en diep ravijnen. Bij een fotostop vond iemand tussen de neergestorte rommel de wielen van een invalidenwagentje dit geeft te denken volgens de vinder. Vol verwachting richting Sparta om eerst nog Mistras aan te doen. Alle schoenen weer aangesnoerd voor de wandeling van de bovenstad, via de kloosters naar beneden. Helaas, we waren net te laat om naar binnen te mogen. De Grieken hadden de sluitingstijd vanaf ½ september vervroegd naar 3 uur. Gelukkig konden we de bus na veel zwaaien nog stoppen en zo gingen met z’n allen naar ons hotel in Sparta, waar het zwembad wachtte. Dit was ook heel erg “naar”. Lekker relaxen dus, kranten lezen, boeken lezen, zwemmen en als toppunt kreeg ik tijdens mijn zwembaantje de ouzo aangereikt! Prima dagje zo!!!
Dag 12 Sparta - Nafplion
Vanmorgen was het weer bijtijds dag. Om 7.15 u. ging de telefoon. We waren als eersten bij het ontbijt. De ober had geen idee wat de Djoser-groep was, dus werden we naast een andere club Nederlanders gezet. Even later kwam ook heel 65+ Sparta ook binnen stromen. Met recht een grijze golf. Gelukkig was er nog plaats over voor de rest van de groep. Nog even naar de supermarkt en we konden weer op weg, richting Mistras. Na het avontuur van gisteren, vandaag een nieuwe poging. En het lukt. Een aantal dappere klimmers ging meteen omhoog naar het paleis van de despoot. Dat was ons clubje teveel gevraagd. Wij gingen naar beneden, richting het Butanassa klooster. Eerst een stuk door de ruines van de eens indrukwekkende (door 45.000 mensen bewoonde) Byzantijnse vestingstad. Onze eerste poging om bij het klooster te komen mislukte, we hadden de verkeerde afslag genomen. Weer terug bij de kruising ging het wel goed. Na ca. 5 minuten zagen we het klooster liggen. Het wordt nog bewoond door 7 nonnetjes. Volgens de boekjes krijgen de bezoekers water aangeboden door de nonnetjes, maar dat was kennelijk op de bon. We kregen geen druppel. Gelukkig hadden we onze eigen flessen. Misschien waren de zusters door hun water heen want er was een grote groep voor ons. Het klooster was alleszins de moeite waard. Mooi oud kerkje en erg veel kleurige bloemen.
Ineke werd gebombardeerd tot het 8e nonnetje. Het “vlinder”-nonnetje, omdat ze een zeer diervriendelijke actie uitvoerde. Ze redde een rups van vertrapping door hem van het looppad af te halen en in het gras te zetten, zodat hij een mooie vlinder kon worden. Hulde!!
Na nog een bezoek aan het museum waren we bij de uitgang. Verschillende mensen zaten daar te puffen want het was inmiddels goed warm geworden.
Verder ging de tocht naar Mycene. Onderweg nog wat gegeten in een wegrestaurant in de buurt van Tripolis. In Mycene gingen we de resten van de Citadel bekijken en een graf tombe. Ook hier weer klimmen, naar het boven op de berg gelegen paleis van Agamemmon. Het moet allemaal ooit erg indrukwekkend geweest zijn. Na nog een bezoekje aan de nabijgelegen graftombe vond iedereen het wel mooi geweest. De hitte was ons parten aan het spelen. Om ca. 17.15 u. kwamen we aan in hotel Nafplia in Nafplion. Na afscheid te hebben genomen van onze chauffeur Costas, vertrok iedereen naar de kamers voor een heerlijke douchebeurt.
Na een rustige avond liggen we op tijd in bed. Morgen is er weer een (warme) dag.
Dag 13 Nafplion
Nog even terugkomend op het plotselinge vertrek van onze chauffeur Costas, gisterenavond. Jammer dat het zo moet gaan. Ondanks dat weinig communicatie mogelijk was waren we toch wel gesteld op zijn rustige manier van doen. De pil werd enigszins verguld door een aardige toespraak van onze kasbeheerder Kees en een greep in de fooienpot.
Deze dag is bedoeld als een rustdag, c.q. dag voor persoonlijke initiatieven, dus vanuit het aardige hotel waar we logeren de stad verkennen die inderdaad heel mooi is wat aanleg en bouwstijl betreft, naar het fort bovenop de berg /voor de dapperen onder ons/ of gewoon “shoppen”. Ik heb “gewoon” een paar oorbellen gekocht voor mijn Anne want die had ik haar al lang geleden beloofd. Ook is een deel van ons gezelschap naar het strand gegaan, niet alleen om te zwemmen maar het verhaal ging dat daar alleen maar jonge knappe Griekse mannen met fortuin. De toekomst zal leren of het bezoek succes heeft gehad. Aan de charmante dames die onze groep telt zal het niet liggen.
Nu op tijd naar bed en morgen gezond weer op.
Dag 14 Nafplion – Athene
Kwart over 7 wake up call. Gelukkig is dit een telefoon met een zachte bel en zitten we niet meteen rechtop in ons bed. Aan het ontbijt horen we dat Maike vanmorgen naar het ziekenhuis is gegaan om naar haar pijnlijke knie te laten kijken. De reisbegeleidster gaat met Maike mee.We vertrekken om negen uur, een half uur later dan gepland. Niemand neemt de tijdelijke taak van reisleidster op zich. We vertrekken met nieuwe chauffeur en nieuwe bus naar Epidaurus. Daar aangekomen blijkt dat we wegens stakingen weer gratis naar binnen mogen dus dat is weer mooi meegenomen.
Epidaurus was een kuuroord met klinieken en sanatoria. Van de opgravingen is niet veel meer te maken maar het theater is zeer de moeite waard. Het is het best bewaarde theater van Griekenland met een buitengewone akoestiek. De meeste van ons wagen de klim naar boven en daar kunnen we meegenieten van de verhalen van de gids van een Amerikaanse groep.
Om kwart over twaalf vervolgen we onze weg weer. Maike en Simone hebben zich inmiddels weer bij de groep aangesloten. Maike heeft pijnstillers gekregen en moet rust houden met haar pootje omhoog. We vervolgen onze weg naar oud Korinthe maar onderweg hebben we nog een plasstop aan de kant van de weg.
Oud-Korinthe heeft diverse opgravingen.
Hooogtepunten zijn:
De apollotempel;
De pereire-bron;
De tempel van Octavia.
In het museum maakt Yvonne nog een mooie foto van “een die hem nog wel heeft”. We vervolgen onze weg naar het kanaal van Korinthe waar we weer uitstappen om de laatste foto’s van de laatste bezienswaardigheid te maken. Ook maken we op de valreep nog een groepsfoto. In 1 ½ uur rijden we naar het drukke Athene waar we om zes uur aankomen.
Na een verfrissende douche gaan we gezamenlijk naar een chique restaurant in plaka. Een deel van ons, waaronder ik zelf, hebben daar de eerste avond al gegeten. We zitten nu binnen waar livemuziek is en Griekse dansen worden opgevoerd. We zijn de eersten in het restaurant maar rond tien uur loopt het vol met Griekse families, de mannen kijken hun ogen uit naar al het vrouwelijk schoon dat voorbij komt paraderen.
Met dank aan de wijn, het heerlijke eten, de muziek en natuurlijk ons zelf is het een hele gezellige avond van onze vakantie.
Na het eten halen we met een groepje nog even een afzakkertje vlak bij het hotel en dan naar bed.
Hadden we vandaag toch echt gedacht dat we konden uitslapen, mooi niet. Aan het ontbijt wordt het duidelijk. We hebben het toch echt gevoeld. Vanmorgen om +/- 5 uur een aardbeving (pardon!!!). Jawel onze bedden schudde, iemand viel bijna van de wc-pot en de nodige mensen zaten rechtop in bed met de ogen wijd open. Avontuurlijke reis of niet? Na de nodige gesprekjes dan eindelijk op weg naar Olympia onze oorsprong van de Olympische spelen. Het complex is groot en zonder een plattegrond van het oude Olympia is het moeilijk te overzien, maar onze gids leidt ons met gemak over het complex en vertelt ons met enige trots over het leven van de oude Grieken en de historie van het complex. Bij de oude “joggingbaan” laat ze ons alleen en met z’n alle lopen we het veld op . Ja hoor, de nodige foto’s worden gemaakt vanaf het startpunt, iedereen staat in de startblokken, (maar wie zal deze ronde winnen???). Hierna verdeelt de groep zich om het complex op zijn manier te bewonderen. Het is deze dag toch wel echt warm, dus wordt er even verkoeling gezocht bij de kantine. Even wat drinken en wat te eten en de tocht gaat verder naar het museum. Zeer de moeite waard prachtige beelden. We zijn net op tijd want de nodige groepen komen al aangelopen. Met een klein groepje lopen we terug, lunchen en shoppen even. In plaats van strand besluiten we toch terug te gaan naar het hotel om wat te rusten en de kranten te lezen die vanmorgen weer zijn ingekocht. S-avonds natuurlijk weer een lekker restaurantje opgezocht met een ouzo vooraf (uiteraard).
Dag 9 Olympia – Finnikoundas
Maandagochtend, Wil schrikt om 05.30 uur wakker, weer een aardbeving? Nee, een trein, maar aan die trein kwam geen eind. Nader onderzoek wees uit dat de voortrazende trein de aangesprongen airco was. Uit dat ding en verder slapen. Om 07.15 uur de telefoon “always ring twice”. Ik neem vriendelijk op, maar vanaf de andere kant geen reactie (de wake-up call). Het hotel komt in beweging, er worden kranen open gedraaid, douchebakken worden gevuld. Haastige mensen trekken tikkende koffers voort, want het is vandaag weer een reisdag. Om 8 uur haasten wij ons naar de eetzaal. Helaas geen keuze meer, en schuiven bij aan een tafeltje waarop en glas “sap”, een hardgekookt ei en brood, nog niet zijn aangeroerd. Gesprek bij het ontbijt, waar gaan we naar toe. Na enig denkwerk, stellen wij vast dat de reis wordt vervolgd naar Finikoundas. Nog maar niet aan de reis denken, eerst nog even genieten van ons ontbijt. De reisbegeleider geeft aan tafel te kennen dat hij uit onze gezamenlijke fooienpot de hoteleigenaar een fooi heeft gegeven, volgens onze reisbegeleider keek de ontvanger niet erg blij (toch weer te weinig gegeven?). Costas wil graag vertrekken en onderstreept dit door voor het hotel de bus stationair te laten ronken en roken. De laatste broodkruimels worden weggewerkt en het hotel loopt leeg. Het laden van de bus geeft problemen, in de eerste plaats wil iedereen zijn/haar koffers als eerste in de bus hebben, in de tweede plaats blijkt dat de bergruimte in de bus is gereduceerd. Oorzaak: de chauffeur heeft inmiddels ook inkopen gedaan (genoeg aardappelen voor de hele bus). Om 08.35 uur laten wij hotel Inonaos achter ons en zetten de reis voort naar ons uiteindelijk doel Finikoundas. Over en weer worden de zaterdagkranten uitgewisseld waardoor er veel van de omgeving wordt gemist. Om 10.00 uur onze koffiestop in het plaatsje Gorgalainoi. De groep spat uiteen. Onze eerste niet voorgeprogrammeerde koffiestop? Velen wagen zich opnieuw aan de koude koffie met melk (frappé) en blijven volhouden dat ze het echt lekker vinden. Wij houden het bij een veilige kop oploskoffie> Om 11.00 uur wordt de reis hervat. Om de reisvreugde nog meer kracht bij te zetten worden wij door Costas aangenaam verrast met een Grieks muziekje ui de riante hifi-installatie van de bus (trio Hellenic?). Na een poosje gereden te hebben komen we aan bij het paleis van de Myceene koning Nestor. Costas parkeert de bus voor een korte stop waarin we dit paleis kunnen bezichtigen. Van dit paleis zijn slechts muurtjes van +/- 1 meter over. Leuk is dat nog een badkuip uit de 13e eeuw v. C, olijfkruiken en enkele kleitabletten bewaard zijn gebleven. Vlakbij het paleis bevindt zich een graftombe, een zogenaamd koepelgraf of tholos. Myceners begroeven namelijk hun doden in dit soort graftomben. Terug in de bus, de reis wordt hervat. De route leidt ons langs de kust met een diepblauwe zee, vele olijfbomen en behoorlijke haarspelden. In de verte zien we de baai van Davarino. Hier heeft zich een zeeslag afgespeeld om precies te zijn op 20 oktober 1827. Na enkele kilometers komen we aan in het leuke stadje Pylos. Hier hebben ze, schijnt de lekkerste Moussaka van Griekenland. Met een groepje gaan we deze Moussaka proberen. Heerlijk aan het water met een heerlijk glas wijn en lekkere Moussaka voelen wij ons als god in Griekenland. Vervolgens is er nog enige tijd over om het stadje te bekijken. Dan wordt wederom de reis hervat en zetten we koers naar Finikoundas. Onderweg kunnen we Methoni zien liggen. Aangekomen in de badplaats Finikoundas haast iedereen zich na het uitdelen van de sleutels naar het strand, dat vlakbij het hotel ligt. Heerlijk eindelijk luieren aan het strand en af en toe even zwemmen. s-Avonds met een groepje op een prachtige locatie vis gegeten en de dag afgesloten met een ouzo.
Dag 10 Finnikoundas
Eindelijk een heerlijk lange nacht gehad. We staan om 09.00 uur op, gaan ontbijten en vervolgens nog wat inkopen doen (etenswaren) voor deze dag. Om kwart over 10 vertrekken we met 13 mensen van de groep naar de boot die ons vandaag zal meenemen naar wat leuke plekjes. Iedereen zoekt een plekje uit, de één ligt meteen languit op het dek en een ander fungeert als boegbeeld. Na een uurtje varen komen we in Methoni aan waar we met pijn en moeite aanmeren. We hebben één uur de tijd om het venitiaanse fort te bezoeken. Het ford is groot en mooi gelegen tussen de rotsen en het blauwe, heldere water. We vervolgen onze weg naar een groot onbewoond eiland ”Sapiéndza” waar we tijdens het aanmeren (en dat duurt erg lang) worden belaagd door de bijen. Als we dan uiteindelijk het strand opkunnen duikt bijna iedereen het koele, heldere water in en worden de nodige foto’s weer genomen. Het eiland is erg mooi, blauwe zee, uitzicht op o.a. Methoni en we krijgen bezoek van hertjes (?). Echt een “bounty-eiland”. Na 1,5 uur zonnen, zwemmen lezen en slapen gaan we weer de boot in naar de andere kant van het eiland. Daar gaan we met ongeveer de helft van de groep naar de top van het eiland opzoek naar de vuurtoren. De kapitein is onze gids en weer ons erg veel te vertellen. Het pad is een kronkelig stenen pad en onze gids kiest steeds de “makkelijkste” weg door de paden af te snijden. Veel klauter en klimwerk dus. Eenmaal bij de vuurtoren hebben we een riant uitzicht. Tot grote vreugde van Wil zien we vele wilde berggeiten en mouhons (grote geiten). Wil doet nog even een plasje en zegt na afloop “ik heb nog nooit zo lekker geplast: uit de wind, in de zon, onder de vuurtoren!” Onze weg naar beneden gaat gelukkig sneller dan naar boven en beneden aangekomen vervolgen we onze vaart terug naar Finikoundas waar we om half 7 aankomen. Snel even douchen en we gaan naar de pizzeria waar we boven verwachting heerlijke pizza’s eten. Vervolgens gaan we in een duister en intiem openlucht cafeetje nog even wat drinken. We komen nog een groep reisgenoten tegen, maar ik haak af. Bedtijd!!
Dag 11 Finnikoundas – Sparta
Gisteravond heeft (bijna) iedereen een briefje onder de deur door geschoven gekregen van Simone, de reisbegeleidster, waarop stond: morgen een jarige, zingen om 08.15 uur!!! Vandaag dus. Stoel versierd, zingen en van Djoser een katiafa taart. Van de groep een paar echte Griekse sloffen met pompoenen erop omdat de jarige haar bergschoenen helaas niet mee had. Afijn, er liepen 2 verhalen door elkaar dus. We reisden vandaag door en over het Taigos-gebergte. Werkelijk met schitterende uitzichten. In Kalamata even een uurtje de tijd om te “shoppen” op de plaatselijke markt voor de picknick. De meeste “gingen” voor de spinazietaart en kaasbroodjes in bladerdeeg. De markt is simpel. Keuterboertjes en boerinnen verkopen hun producten, vaak 1 soort, dus tomaten of druiven of aardappels, enz. Voorts schitterende viskramen. Maar de barbecue staat thuis, dus de vis laten we maar liggen. Op nar de picknick plek. Deze viel wat tegen, langs een grindweg en helaas geen uitzicht, maar mét de kataifataart van ons jarig jetje. Onderweg weer hoge pieken en diep ravijnen. Bij een fotostop vond iemand tussen de neergestorte rommel de wielen van een invalidenwagentje dit geeft te denken volgens de vinder. Vol verwachting richting Sparta om eerst nog Mistras aan te doen. Alle schoenen weer aangesnoerd voor de wandeling van de bovenstad, via de kloosters naar beneden. Helaas, we waren net te laat om naar binnen te mogen. De Grieken hadden de sluitingstijd vanaf ½ september vervroegd naar 3 uur. Gelukkig konden we de bus na veel zwaaien nog stoppen en zo gingen met z’n allen naar ons hotel in Sparta, waar het zwembad wachtte. Dit was ook heel erg “naar”. Lekker relaxen dus, kranten lezen, boeken lezen, zwemmen en als toppunt kreeg ik tijdens mijn zwembaantje de ouzo aangereikt! Prima dagje zo!!!
Dag 12 Sparta - Nafplion
Vanmorgen was het weer bijtijds dag. Om 7.15 u. ging de telefoon. We waren als eersten bij het ontbijt. De ober had geen idee wat de Djoser-groep was, dus werden we naast een andere club Nederlanders gezet. Even later kwam ook heel 65+ Sparta ook binnen stromen. Met recht een grijze golf. Gelukkig was er nog plaats over voor de rest van de groep. Nog even naar de supermarkt en we konden weer op weg, richting Mistras. Na het avontuur van gisteren, vandaag een nieuwe poging. En het lukt. Een aantal dappere klimmers ging meteen omhoog naar het paleis van de despoot. Dat was ons clubje teveel gevraagd. Wij gingen naar beneden, richting het Butanassa klooster. Eerst een stuk door de ruines van de eens indrukwekkende (door 45.000 mensen bewoonde) Byzantijnse vestingstad. Onze eerste poging om bij het klooster te komen mislukte, we hadden de verkeerde afslag genomen. Weer terug bij de kruising ging het wel goed. Na ca. 5 minuten zagen we het klooster liggen. Het wordt nog bewoond door 7 nonnetjes. Volgens de boekjes krijgen de bezoekers water aangeboden door de nonnetjes, maar dat was kennelijk op de bon. We kregen geen druppel. Gelukkig hadden we onze eigen flessen. Misschien waren de zusters door hun water heen want er was een grote groep voor ons. Het klooster was alleszins de moeite waard. Mooi oud kerkje en erg veel kleurige bloemen.
Ineke werd gebombardeerd tot het 8e nonnetje. Het “vlinder”-nonnetje, omdat ze een zeer diervriendelijke actie uitvoerde. Ze redde een rups van vertrapping door hem van het looppad af te halen en in het gras te zetten, zodat hij een mooie vlinder kon worden. Hulde!!
Na nog een bezoek aan het museum waren we bij de uitgang. Verschillende mensen zaten daar te puffen want het was inmiddels goed warm geworden.
Verder ging de tocht naar Mycene. Onderweg nog wat gegeten in een wegrestaurant in de buurt van Tripolis. In Mycene gingen we de resten van de Citadel bekijken en een graf tombe. Ook hier weer klimmen, naar het boven op de berg gelegen paleis van Agamemmon. Het moet allemaal ooit erg indrukwekkend geweest zijn. Na nog een bezoekje aan de nabijgelegen graftombe vond iedereen het wel mooi geweest. De hitte was ons parten aan het spelen. Om ca. 17.15 u. kwamen we aan in hotel Nafplia in Nafplion. Na afscheid te hebben genomen van onze chauffeur Costas, vertrok iedereen naar de kamers voor een heerlijke douchebeurt.
Na een rustige avond liggen we op tijd in bed. Morgen is er weer een (warme) dag.
Dag 13 Nafplion
Nog even terugkomend op het plotselinge vertrek van onze chauffeur Costas, gisterenavond. Jammer dat het zo moet gaan. Ondanks dat weinig communicatie mogelijk was waren we toch wel gesteld op zijn rustige manier van doen. De pil werd enigszins verguld door een aardige toespraak van onze kasbeheerder Kees en een greep in de fooienpot.
Deze dag is bedoeld als een rustdag, c.q. dag voor persoonlijke initiatieven, dus vanuit het aardige hotel waar we logeren de stad verkennen die inderdaad heel mooi is wat aanleg en bouwstijl betreft, naar het fort bovenop de berg /voor de dapperen onder ons/ of gewoon “shoppen”. Ik heb “gewoon” een paar oorbellen gekocht voor mijn Anne want die had ik haar al lang geleden beloofd. Ook is een deel van ons gezelschap naar het strand gegaan, niet alleen om te zwemmen maar het verhaal ging dat daar alleen maar jonge knappe Griekse mannen met fortuin. De toekomst zal leren of het bezoek succes heeft gehad. Aan de charmante dames die onze groep telt zal het niet liggen.
Nu op tijd naar bed en morgen gezond weer op.
Dag 14 Nafplion – Athene
Kwart over 7 wake up call. Gelukkig is dit een telefoon met een zachte bel en zitten we niet meteen rechtop in ons bed. Aan het ontbijt horen we dat Maike vanmorgen naar het ziekenhuis is gegaan om naar haar pijnlijke knie te laten kijken. De reisbegeleidster gaat met Maike mee.We vertrekken om negen uur, een half uur later dan gepland. Niemand neemt de tijdelijke taak van reisleidster op zich. We vertrekken met nieuwe chauffeur en nieuwe bus naar Epidaurus. Daar aangekomen blijkt dat we wegens stakingen weer gratis naar binnen mogen dus dat is weer mooi meegenomen.
Epidaurus was een kuuroord met klinieken en sanatoria. Van de opgravingen is niet veel meer te maken maar het theater is zeer de moeite waard. Het is het best bewaarde theater van Griekenland met een buitengewone akoestiek. De meeste van ons wagen de klim naar boven en daar kunnen we meegenieten van de verhalen van de gids van een Amerikaanse groep.
Om kwart over twaalf vervolgen we onze weg weer. Maike en Simone hebben zich inmiddels weer bij de groep aangesloten. Maike heeft pijnstillers gekregen en moet rust houden met haar pootje omhoog. We vervolgen onze weg naar oud Korinthe maar onderweg hebben we nog een plasstop aan de kant van de weg.
Oud-Korinthe heeft diverse opgravingen.
Hooogtepunten zijn:
De apollotempel;
De pereire-bron;
De tempel van Octavia.
In het museum maakt Yvonne nog een mooie foto van “een die hem nog wel heeft”. We vervolgen onze weg naar het kanaal van Korinthe waar we weer uitstappen om de laatste foto’s van de laatste bezienswaardigheid te maken. Ook maken we op de valreep nog een groepsfoto. In 1 ½ uur rijden we naar het drukke Athene waar we om zes uur aankomen.
Na een verfrissende douche gaan we gezamenlijk naar een chique restaurant in plaka. Een deel van ons, waaronder ik zelf, hebben daar de eerste avond al gegeten. We zitten nu binnen waar livemuziek is en Griekse dansen worden opgevoerd. We zijn de eersten in het restaurant maar rond tien uur loopt het vol met Griekse families, de mannen kijken hun ogen uit naar al het vrouwelijk schoon dat voorbij komt paraderen.
Met dank aan de wijn, het heerlijke eten, de muziek en natuurlijk ons zelf is het een hele gezellige avond van onze vakantie.
Na het eten halen we met een groepje nog even een afzakkertje vlak bij het hotel en dan naar bed.
Volg ons op:
Tel: 09 223 00 69