Griekenland 20 dagen juni 2006

Rondreis Griekenland 4 t/m 23 juni 2006

4 juni 2006

Om vijf uur opstaan en om zes uur weg, het is nu nog heel rustig op de weg en zodoende zijn we snel op Schiphol en kunnen we inchecken. Dit gaat zeer modern en wel: elektronisch via ons paspoort.

Het vliegtuig is helemaal vol, er is geen stoel meer vrij, maar we hebben wel een rustige vlucht van drie uur en we landen met een uur tijdsverschil om half twee in Athene. André onze reisbegeleider staat ons keurig met een bord van Djoser op te wachten en we maken kennis met de groep. Het is een gevarieerd gezelschap: de jongste is 24 en de oudste is 70 jaar, dus Bram is net niet de oudste van het stel. Helaas is de bus wat verlaat maar dat maakt niet uit want we genieten van de zon, het is heerlijk weer.

Het is een uur rijden naar ons hotel en het ligt in het centrum van de stad op het Omoniaplein. Na het inchecken hebben we een informatie-uurtje en daarna gaan we Athene verkennen.

We lopen door leuke straatjes en bij een eenvoudig maar goed en gezellig restaurantje gaan we eten, lekker buiten in het zonnetje en wat mensen kijken. Daarna wandelen richting hotel en we zien een koffietentje met veel stoeltjes buiten staan en gaan daar nog een kopje koffie drinken en raken aan de praat met een stel, dat al drie maanden in Griekenland is.

Als we bij het hotel komen vinden we het nog te vroeg om naar de kamer te gaan en we lopen nog wat rond en we zien weer leuke terrasjes en besluiten om daar nog een borreltje te drinken, maar daarna is het echt wel bedtijd en om half tien rollen we doodmoe ons mandje in.

Maandag 5 juni

Om acht uur beginnen we met de stadswandeling naar de Akropolis, het is best een behoorlijk stuk lopen en als Bram ziet dat hij dan ook nog naar boven moet lopen moet hij even rusten want zijn benen willen niet meer. Als er een politiewagen aan komt rijden ga ik staan liften en ja hoor de agenten brengen ons naar boven toe en ik bedank ze keurig in het Grieks: efcharisto! en we geven ze een hand om nogmaals te bedanken. De Akropolis is een enorm complex waar de tijd en het weer de gebouwen hebben afgesleten tot op het witte marmer, waardoor de volmaakte eenvoud van hun verhoudingen nog beter uitkomt, ze imponeren al meer dan tweeduizend jaar. We hebben alle tijd om rustig te kijken en om af en toe even in de schaduw te zitten om het geheel in ons op te nemen, de zon schijnt heerlijk met een strak blauwe lucht is het lekker warm. Hierna wandelen we naar beneden waar we bij een restaurant, met uitzicht op de Akropolis, koffie gaan drinken en ik bestel mijn eerste Frappé, koude koffie met ijsblokjes en een heerlijke laag schuim erop. De groep gaat nog een beklimming doen om een mooi uitzicht op de Akropolis te hebben en Bram en ik blijven lekker op het terras van het uitzicht genieten.

Als de groep terugkomt, wandelen we naar de boog van Hadrianus, bij de Tempel van de Olympische Zeus. In 132 n. Chr. Liet de Romeinse keizer Hadrianus een triomfboog bouwen aan de rand van het oude Athene. De boog bestaat uit een poortgebouw en is gedecoreerd met Korinthische zuilen.

Ook lopen we naar het Olympisch stadion, dit is een kopie van het antieke Stadion en stamt uit de 19e eeuw, het was een gift aan de Griekse bevolking van de miljonair George Averof voor de eerste moderne Olympische Spelen in 1896. Dan is het de hoogste tijd om te gaan lunchen en we bestellen een Griekse salade en vers geperst sinaasappelsap en dat smaakt heerlijk, het is inmiddels aardig warm geworden: lekker genieten van de zon zo op een terrasje. Hierna lopen we naar het wisselen van de wacht en de soldaten zien er heel leuk uit maar staan strak in de houding en kijken echt niemand aan, het wisselen van de wacht is een enorm leuk gezicht want de militairen lopen op een heel speciale manier waarbij ze hun voeten ook nog eens apart bewegen.

We kijken nog even in de metro waar vitrines met aardewerk olielampjes, kruiken en vazen te zien zijn. Inmiddels zijn we behoorlijk moe geworden van al dat geloop en wandelen we terug naar ons hotel, als we daar aankomen is het vijf uur, terwijl we vanmorgen om acht uur vertrokken naar de Akropolis, maar wat hebben we al veel gezien vandaag. Ons hotel ligt op het Omoniaplein, heel centraal om alle bezienswaardigheden te belopen, dit plein was ooit elegant, maar nu is het een druk verkeersknooppunt met nog maar weinig charme. We zien op straat klusjesmannen staan met emmers met kwasten en rollers, zij wachten totdat iemand ze oppikt voor werkzaamheden zodat zij een daggeld kunnen verdienen.                                                     

Om half acht verzamelen we voor ons welkomstdiner met de hele groep zodat we elkaar wat beter leren kennen, en we wandelen naar de Plaka toe. Hier zien we schilderachtige straten met hoge huizen en gestuukte gevels, ze vormen het mooiste deel van Athene met veel restaurants, souvenirkraampjes, winkeltjes, en pleinen.                                                  

Het is er gezellig druk met toeristen, wij lopen wat omhoog naar een restaurant dat ons aanbevolen is en inderdaad het eten is er perfect. Er komen allerlei schaaltjes met lekkernijen op tafel, het komt overeen met de Pikilia die wij bij onze Griek vaak eten. Het is een gezellige avond en pas rond tien uur wandelen we naar ons hotel terug.

Dinsdag 6 juni

Om kwart voor acht rijden we al weg naar ons volgende doel: Delphi, dit is de belangrijkste plaats in de oudheid vanwege het orakel. Al snel als we Athene verlaten hebben wordt het landschap al anders en zien we de bergen en heuvels verschijnen. Om één uur komen we bij ons hotel in Delphi aan, het is een mooi nieuw hotel en we hebben de kamer aan de voorkant met een balkon en dat is altijd fijn. Nadat we ons wat hebben opgefrist gaan we naar buiten voor de lunch op een leuk pleintje en natuurlijk eten we weer Griekse salade.

 Hierna lopen we naar het museum en het park toe en we hebben een Nederlands sprekende gids: Anna. Maar eerst het museum: het is één van de mooiste in Griekenland, we zien er bronzen beelden van griffioenen en sfinxen, ivoren figuren en borstbeelden van Artemis en Apollo, en een schitterend levensgroot beeld van een stier in zilver en goud. Het topstuk is de Bronzen Wagenmenner, het meesterwerk van een onbekende kunstenaar van 478 v.Chr. Met Anna bezoeken we de restanten van het heiligdom en het orakel uit de klassieke oudheid.

 De bewoners van Delphi leven, net als hun voorouders, nog steeds van de opbrengsten van het orakel. Eeuwenlang bezochten mensen uit de wijde omgeving dit orakel om bij de god Apollo advies over alle mogelijke levensvragen in te winnen. Van het antwoord dat de priesteres gaf lieten de heersers hun politieke beslissingen mede afhangen.

Orakel: voorspelling van de toekomst; Het laatste orakel was in de 4e eeuw na Chr. We wandelen naar boven tussen de ruines van de schuilkamers door naar de tempel van Apollo en vandaar door naar de arena vanwaar we een magnifiek uitzicht over de ruines hebben.

Hierna wandelen we een stuk terug naar ons hotel en als Bram moe wordt liften we weer met een vriendelijk echtpaar naar boven, want ons hotel ligt aan het eind van de hoofdstraat en die loopt behoorlijk schuin omhoog.

Het diner is in het restaurant naast ons hotel en we zitten met Chris en Peter aan tafel en hebben een mooi uitzicht over de vallei, Chris en Peter zijn gezellige praters en zo hebben we een leuke avond.

Woensdag 7 juni

Vandaag rijden we naar Kalambaka toe, het is een rit van vijf uur maar geen probleem want het is een schitterende natuur die we zien, de bergen zijn bij iedere bocht weer even mooi.

We bezoeken eerst de 14e-eeuwse kathedraal Agia Triada (Heilige Drievuldigheid), dit ligt op een vreemd gevormde, alleenstaande hoge rots die alleen via een trap van 140 treden bereikbaar is. De hoofdkerk dateert uit 1476 en bevat zeer mooie iconen en muurschilderingen van hoge artistieke waarde. Vroeger werden de monniken via een touw en mand omhoog gehesen. De vrouwen moeten een lange rok aan en de mannen een lange broek, ook moeten de schouders bedekt zijn, hier hebben we het mooiste uitzicht over het gehele Meteora-gebied. Als we verder rijden zien we veel olijfbomen, tabaksplantages, fruitkraampjes met kersen, meloenen, perziken, brem en oleanderstruiken langs de weg staan, ook staan er heel veel bidhuisjes (tempeltjes) waar mensen verongelukt zijn. We passeren een vrachtauto vol met geiten en de bergen gaan langzamerhand over in vlak land en we rijden langs het Pindhos-gebergte. Als we in ons hotel aankomen hebben we wat tijd om te gaan lunchen en we belanden weer op een gezellig plein dat vol staat met drank- en eetterrassen.

‘s-middags rijden we met de bus omhoog naar het 15e-eeuwse klooster Ayia Triáda Heilige Drie-eenheid), hier is de James Bondfilm For Your Eyes Only” opgenomen. Het is dan nog wel 150 treden omhoog lopen om in het klooster te komen, het klooster is beschilderd met prachtige fresco’s. Daarna wandelen we helemaal naar beneden, via smalle paadjes, terug.

Bram is deze middag in het hotel gebleven om wat uit te rusten en dat is wel jammer want het is een mooie wandeling. Onderweg bezoeken we ook nog een kerk waarvan ze het dak aan het restaureren zijn. Voor het diner is er weer een restaurant aangewezen waar we met de hele groep heengaan.

Bij het diner is er voor ons een leuke ontmoeting want de Nederlandse gastvrouw herkent ons van een Djoserbijeenkomst in de Pieterskerk en wel van vier jaar geleden. Wij hadden toen een gesprek met haar over Thailand en dat had blijkbaar behoorlijk indruk gemaakt op haar want ze kwam direct naar ons toe, wat heeft dat meisje een enorme mensenkennis want tijdens die sessies in de Pieterskerk komen toch wel heel erg veel mensen in zo’n weekend. Wat blijkt: toen wij ’s-middags de lunch op het plein bestelden had de kelner ons al in het Nederlands begroet, maar dat blijkt nu haar man te zijn, ik had hem in het Grieks wat woordjes teruggeantwoord, en toen hij ons weer zag vroeg hij of we Griekse salade wilde hebben, want die was daar wel erg veel, wij hebben het stel op een drankje getrakteerd iets wat werd gewaardeerd, en zo hadden we weer een leuke avond.

Donderdag 8 juni

Om half negen vertrekken we naar Ioannina toe, maar eerst bezoeken we nog twee kloosters, deze liggen 613 meter boven de zeespiegel: eerst het Méga Metéoron (groot Metéoron) klooster Meteora betekent: in de lucht” dat is een behoorlijke klim naar boven maar we worden beloond met een mooi uitzicht en schitterende fresco’s in de koepel van de kerk uit de 15e en 16e eeuw.

Hierna gaan we naar het Roussánouklooster, dit is een nonnenklooster, dat stamt uit 1639, de fresco’s hier stellen vooral scènes van stervende martelaren voor. Jammer dit mag je niet filmen en geen foto’s maken, het is weer een hele klim naar boven en Bram blijft nu beneden want we hebben hier niet zo veel tijd voor gekregen. Hierna rijden we weer verder en passeren de hoogste pas, de Katarapas, van Griekenland en wel 1695 hoog, we rijden door Pyros dit is de meest geïsoleerde streek van Griekenland, veel mensen zijn er dan ook weggegaan bv. naar Duitsland, Nederland enz.

We houden even een koffiestop en rijden dan door naar Ioannina, het is een zeer bochtige weg die we rijden door leuke dorpen en we zien de oude vrouwtjes helemaal in het zwart gekleed gaan en de mannen zitten lekker buiten voor de huisjes.

We komen in Metsovo aan, waar de bewoners nog op oude ambachtelijke manier hout bewerken en kaas maken, het leven hier is nog erg primitief, de vrouwen blijven thuis en de mannen zitten op het plein met elkaar te kletsen over van alles en niets. We maken kennis met Cecile, een Nederlandse dame die met een schapenherder is getrouwd, zij vertelt ons leuke anekdotes over het leven in dit dorp en we wandelen met haar door de leuke straatjes totdat we bij haar thuis komen en een drankje krijgen aangeboden. Aan het eind van de middag rijden we dan verder naar Ioannina toe.

Voor het diner varen we naar het Nissi-eiland en we worden hartelijk ontvangen met een glaasje Raki, Jorrit heeft zich al twee keer verslapen en geeft de groep en rondje aan het eind van de avond, om het weer goed te maken (denk ik), maar volgens hem was de rede: hij vond de avond zo gezellig, nou daar was iedereen het over eens. Nadat we zijn teruggevaren lopen we met Nikos, onze chauffeur, naar een restaurant waar we de volgende avond gaan eten en daar worden we op een Ouzo getrakteerd, zo worden we nog zuipers met z’n allen! De bediening is erg aardig en we blijven dan ook nog een poosje gezellig zitten want de temperatuur is nog steeds heerlijk.

Vrijdag 9 juni

Uitslapen vandaag, want de meeste lui van onze groep gaan vanmorgen de Vikoskloof lopen en zijn om acht uur al vertrokken. Na het ontbijt wandelen we naar het meer en op het plein zitten Frans en Wil, we gaan met elkaar een boottocht rond het Nissi-eiland maken en krijgen zo een leuke indruk van het eiland.

Hierna wandelen we naar het Volkenkundig museum dat is ondergebracht in de Aslan Pasjamoskee.

Hier is de woonplaats van Ali Pasja, de Akropolis met vervallen verblijven voor de schildwachten, een keuken, een haan en de Fetiye-moskee, waar volgens de traditie Ali Pasja moet zijn begraven, helaas is er geen spoor van een graf te bekennen. We lunchen met Wil en Frans in de tuin van het restaurant waar het lekker koel is. Zij gaan na de lunch naar het hotel terug en wij gaan een bustocht maken naar Eleousa.

We rijden met de bus tot het eindpunt en wandelen wat door de hoofdstraat maar alle winkels zijn vanwege de siësta gesloten, allen een ijssalon is open dus gaan we daar een lekker ijsje eten. Met de bus weer terug en goed opletten waar we moeten uitstappen, helaas rijdt de bus een andere route en moeten we het nog een keer opnieuw proberen, dus ook nieuwe kaartjes kopen, we hebben dezelfde chauffeur, en nu komen we wel op het goede punt uit want nu rijdt hij anders.

Het diner is met de groep op het plein waar het heel gezellig is en er komen allerlei tapas op tafel, lekker kannetje wijn erbij, stokbrood met tsadziki, nou wat wil een mens nog meer! Tot slot als we afscheid nemen van de bediening krijg ik een afscheidskus van de eigenares, ik wens haar dan ook goede zaken voor de toekomst toe en natuurlijk ook een goede gezondheid. Maar als we buiten lopen krijgen Wil en ik wel de slappe lach want het was wel wat overdreven allemaal.

Zaterdag 10 juni

Het is wat somber weer als we wegrijden maar al snel komt de zon door en om acht uur is het al achttien graden, dus lekker warm. We komen bij de 17de-eeuwse Turkse brug met acht bogen en een hoge brugschedel, een zogeheten kameelbrug van Arta, aan. Na de bouw stortte de brug telkens in er zijn twee  legendes: een oude wijze man zei tegen de bruggenbouwer dat hij zijn vrouw levend moest inmetselen in de verhoging ( de derde pijler)  want alleen een mensenoffer kon zegen verschaffen aan zo’n bouwwerk; de tweede legende: een vogeltje fluisterde de bruggenbouwer in dat hij zijn bruid

levend moest inmetselen, in ieder geval is het zo dat de brug nu nog intact is.

In Nafpaktos blijven we drie uur voordat we met de boot naar Peloponnesos gaan. Een paar lui van de groep gaan zwemmen, maar wij vinden het te fris en gaan op een strandstoel liggen zonnen, maar helaas begint het licht te regenen en we verdwijnen naar het terras voor de lunch. Je kunt ook via de nieuwe brug naar het eiland toe maar dat is behoorlijk prijzig, trouwens met de veerboot is het veel leuker om te doen. De prijs wordt zo hoog gehouden zodat de vrachtwagens de boot nemen en dan kunnen er des te meer luxe auto’s over de brug, qua snelheid dan. 

Hierna rijden we weer door een prachtig landschap en het weer is weer heerlijk. Tijdens de hele route zien we langs de afscheiding van de wegen prachtige rode, roze en witte oleanderstruiken staan. In Olympia aangekomen hebben we alweer een kamer met balkon aan de voorkant van het hotel, dus even lekker buiten zitten met een kopje koffie.

Het diner is weer met de groep. Als we terug naar ons hotel lopen zien we bedrijvigheid bij de kerk en wij gaan natuurlijk even kijken wat er aan de hand is, en wat blijkt: er was net een trouwerij geweest, alle rijst die op de rond lag werd keurig weggeveegd, jammer dat we te laat waren maar de kerk was wel heel mooi om te zien, alweer met prachtige fresco’s.

Zondag 11 juni

We wandelen naar het grote ruïneveld van Olympia toe, dit is tegenwoordig om de vier jaar de plaats waar in een wereldwijd gevolg de ceremonie het Olympisch vuur wordt aangestoken.

Dan wordt de fakkel naar het vliegveld van Athene gebracht en vervolgens overgevlogen naar het land waar de Winter- of Zomerspelen worden georganiseerd. In de oudheid werd hier om de vier jaar door Griekse atleten, worstelaars en boksers gestreden om de hoogste eer.

 Anders dan tegenwoordig ging het bij hen alleen om het winnen van de Spelen, het is een indrukwekkend geheel, het was dan ook een religieus festijn ter ere van Zeus.

Hierna bezoeken we het oude en het nieuwe museum en maken een tochtje met een leuk versierde paardenkoets.

Het is inmiddels aardig warm geworden en de hoogste tijd om wat te gaan drinken en eten. We wandelen terug naar ons hotel voor een kopje koffie en om drie uur gaan we met bijna met de hele groep naar de voetbalwedstrijd van Nederland kijken.

Een aantal heeft leuke oranje T-shirts aangedaan en we lopen in optocht naar het restaurant waar ze het beste tv-scherm hebben, en als oranje scoort gillen we keihard, aso’s die Nederlanders, maar wel erg leuk, en wel zo hard dat Frans en Wil het in hotel konden horen dus die komen ook bij ons kijken, het is een fantastische middag.

Vanavond gaan we een keertje samen dineren want we hebben zo veel om over te praten, de ruines van de Olympische spelen en de musea hebben een enorme indruk op ons gemaakt, wat een schoonheid, ook de beelden in de musea zien er nog zo mooi uit allemaal dat het onbegrijpelijk is dat het zo enorm oud is.

Maandag 12 juni

Vandaag rijden we naar Finikoundas toe, onderweg zien we veel olijfboomvelden en velden die vol liggen met meloenen, en bij de velden staan vrachtwagens die vol worden geladen met meloenen, het is blijkbaar oogsttijd. In Pilas houden we een koffiestop, we wandelen langs de haven en zien een vrachtwagenchauffeur zijn eten koken, het ziet er goed uit,

hij is vis aan het bakken en zijn bijrijder is salade aan het maken, vanuit de wagen een lekker muziekje erbij en zo ziet het er heel goed uit, we proberen een praatje met ze te maken en met wat gebarentaal komen we een heel eind, we mogen zelfs mee-eten, maar dat doen we maar niet, ze vertellen dat ze uit Albanië komen.

Als we naar het plein lopen zien we twee auto´s met kersen, dus kopen we een kilo kersen en die smaken heerlijk, we drinken een kopje frappe, ijskoude koffie, en dan is het alweer tijd om naar de bus te gaan en verder te rijden naar het witte dorp Methoni waar we aan het strand lunchen.

Methoni heeft een reusachtige Venetiaanse vesting uit de 13e eeuw, die door de Turken nog verder werd versterkt. In 1204 zetten hier de Franken voor de eerste maal voet op de Griekse bodem. Om drie uur rijden we naar Finikoudas waar we twee nachten blijven. Het hotel is overboekt dus worden we in dependances ondergebracht maar dat is geen probleem want we hebben een mooie grote kamer met terras.

Nadat we een kopje koffie hebben gedronken gaan we naar de haven en het strand toe, het is heerlijk weer en we drinken een glaasje wijn op het strand en Wil en Frans komen er ook bij zitten en onze conclusie is: wat is het leven toch heerlijk! Natuurlijk hebben we weer het diner met de groep, ook aan het strand en we blijven weer lang zitten kletsen, het is echt een heel gezellige groep.

Dinsdag 13 juni

Vandaag een rustige dag, de groep gaat een ochtendwandeling maken en wij gaan een dagje maar het strand toe, ons hotel ligt dicht bij het strand, het is nog geen twee minuten lopen dus dat is makkelijk.

We huren twee bedjes en een parasol, heerlijk een dag om te luieren. We lunchen in het restaurant aan het strand en bestellen een halve kilo wijn, dat is een halve liter, maar op de kaart staat duidelijk: een halve kilo!

En natuurlijk eten we een Griekse salade met stokbrood als lunch, lekker fris en vol vitamines.

Het is weer heerlijk weer vandaag en het zeewater is net zo mooi blauw als de lucht, alleen is het water nog niet warm genoeg om in te zwemmen, vind ik, want Kees, Jeanie, Loes en Els gaan er wel in.

Het is gezellig op het strand en we blijven er dan ook aardig lang.

Vanavond een keertje samen weer dineren, we hebben een leuk uitziend restaurant uitgekozen en hebben uitzicht over de hele baai en als het donker wordt is het een sprookje om te zien, al die lichtjes overal, echt heel leuk.

Woensdag 14 juni

Om acht uur vertrekken we naar Sparta toe, eerst rijden we door het prachtige Taigetos-gebergte. Het is een zeer bochtige maar mooie route  die we rijden met prachtige vergezichten. We rijden langs olijf- en kersenboomvelden, cactusstruiken die in bloei staan en langs de weg staan kraampjes met sinaasappels te koop. Tijdens de koffiestop kopen we een zak dikke rode kersen die heerlijk fris smaken.

Nikos brengt ons in Mystras een heel eind naar boven de berg op, maar dan moeten we toch nog zelf een hele klim naar boven de berg oplopen, maar we krijgen zo een goed idee van middeleeuwse Byzantijnse stad met bouw- en schilderkunst.

De vesting is in 1249 gebouwd door de Frankische ridder Guilaume de Villehardouin. We hebben enkele uren de tijd om één van de mooiste Byzantijnse architectuur te bekijken. Op de top hebben we een prachtig uitzicht over omgeving en het is beslist de moeite waard geweest om naar boven te gaan. We wandelen langzaamaan weer naar beneden en bezoeken onderweg een kerk met schitterende fresco’s en op de kerkvloer ligt een reliëfplaatje met de dubbele aderlaar erop: staande op deze plaat vóór de iconostase, werd hier in 1449 Konstantijn XI gekroond, de laatste Byzantijnse keizer.

Ook bezoeken we het museum waar veel oudheden te zien zijn. Het naar beneden lopen gaat wel een stuk makkelijker maar wel goed opletten want de stenen zijn soms behoorlijk glad. Eenmaal beneden is er een tentje dat vers geperst sinaasappelsap heeft en een lekker broodje ham/kaas en dat smaakt heerlijk, en als we uitgerust zijn wandelen we verder naar de rest van de groep die bij een restaurant zit en waar we nog een salade eten.

Dan rijden we naar Sparta toe, dit is een moderne stad maar we zijn moe van al het klimmen en drinken op balkon een kopje koffie en rusten wat uit. Nikos weet een goed restaurant op een leuk pleintje in Mistras en we rijden voor het diner terug, en wat blijkt; hij had ’s-middags al een seintje gegeven dat we er aan kwamen. Nikos had niet overdreven we hebben er heerlijk gegeten, alleen al het geroosterde stokbrood met olie en kruiden vergeet ik nooit meer, zo lekker! En met de busrit kregen we toch nog een aardige indruk van Sparta.

Donderdag 15 juni

Om half negen vertrekken we naar Mycene en de zon schijnt weer heerlijk, onderweg zien links en rechts van de weg gele, roze en witte oleander staan. In Mycene bezoeken we in de burcht de imposante duizenden jaren oude Leeuwenpoort en het is weer een hele klim naar boven maar dan hebben we ook een mooi uitzicht over de ruines. Hier hebben archeologen tot nu toe negen zogenaamde tholos-graven opgegraven waarvan men aanvankelijk dacht dat het schatkamers waren.                                                                                                                 

 Daarna bezoeken we het zogenoemde schathuis van Atreus dat dateert uit ca. 1330 v. Chr. We bezoeken één van de Myceense bijenkorfgraven die nog niet heel lang geleden ontdekt is. Dan rijden we verder naar ons hotel in Nafplion, hier hebben we een mooi nieuw hotel en weer een balkon, heerlijk. We gaan eerst maar even lunchen en internetten, want daar hebben we helemaal nog geen tijd voor gehad want wat hebben we het druk om alles goed te kunnen bekijken.

We wandelen wat door de leuke straatjes van Nafplion, dit is een heel leuk stadje en gezellige terrasjes aan de haven en was in de 19e eeuw de eerste hoofdstad van het vrije Griekenland.  Een op het eiland Boúrtzi merkwaardig klein fort, in 1471 gebouwd door de Venetianen, met een zeshoekige toren, siert het eiland midden in de haven van Nafplion. Vroeger diende het ook als gevangenis voor de ter dood veroordeelden en een woning voor de plaatselijke beul, maar nu is het een hotel voor jonggehuwden maar als ze vaak aan land kwamen, kon het huwelijk niet veel soeps zijn, zo zeiden de vissers.

Bij het diner hebben we een leuke kelner, maar die heeft meer belangstelling voor de mooie meisjes die langslopen dan voor de bestellingen die hij moet opnemen. En het gaat dan ook aardig fout allemaal, Marcel zijn eten komt veel te laat en de lamskoteletten van Bram zijn zwart verbrand, maar de kelner blijft lachen.

Het is heerlijk weer en laat op de avond is de temperatuur nog vrij hoog, dus gaan we nog op een terrasje een glaasje wijn drinken. Overal zien we op de terrassen grote tv.-schermen staan en er zitten ook heel veel mensen naar de voetbalwedstrijden te kijken.

Vrijdag 16 juni

Vanmorgen bezoeken we eerst het Epidauros, we rijden door een streek met wijngaarden en eeuwenoude bosschages naar het opgravingterrein toe. Het theater uit de 4e eeuw v. Chr.  is een verrassend goed geconserveerd bouwwerk met 12.000 tot 14.000 zitplaatsen.

In de zomer wordt het nog steeds gebruikt voor voorstellingen van de klassieke drama’s, het meest verbazingwekkend is de akoestiek. Midden in de toneelruimte is een plek die wordt gebruikt om de sensationele werking van het geluid te demonstreren. Tot op de laatste rijen dringt zelfs het geringste geluid vanuit de toneelruimte goed hoorbaar door. Ook bezoeken we het museum waarin vooral vondsten uit het heiligdom zijn opgesteld.

Behalve allerlei interessante voorwerpen uit de oudheid is hier ook een maquette van het heiligdom te zien zoals het er destijds heeft uitgezien. We houden even koffiepauze met elkaar en drinken een glas Frappe.

Hierna brengt Nikos ons naar het Palamidi-fort, dit fort speelde een belangrijke rol in de Vrijheidsoorlog. De soldaten van Kolokotronis hebben het een jaar lang belegerd voordat de Turkse bevelhebber de vlag streek, het fort bestaat uit drie versterkte bouwwerken.

We hebben een mooi uitzicht over de stad en de zee, we lopen door de drie versterkte bouwwerken voordat we alle 899 treden naar beneden gaan lopen. Hier nemen we alle tijd voor want iedere keer als we even stoppen is het uitzicht weer anders.

Eenmaal beneden gaan we bij de haven lunchen en blijven we er een tijdje zitten genieten van alle bedrijvigheid om ons heen.

Vanavond speelt Nederland weer dus kijken we weer met de hele groep en bijna allemaal hebben we een oranje shirt aan, het is een heel leuke avond en gelukkig wordt de wedstrijd door Nederland gewonnen.

Zaterdag 17 juni

Om half negen vertrekken we naar Athene toe, maar eerst rijden we naar het kanaal van Korinthe.           

Het ogenschijnlijk nauwe kanaal is bijna 65 km lang, 23 m. breed en 8 m. diep, de brug ligt op een hoogte van zo’n 60 m. boven de waterspiegel van het kanaal. De Romeinse keizer Nero liet in 68 n. Chr. duizenden slaven aan beide zijden van de landengte graven , maar aan het project kwam vrijwel direct een einde toen Nero in hetzelfde jaar zelfmoord pleegde. Pas in de 19e eeuw werd het plan verwezenlijkt. Franse ingenieurs begonnen met de aanleg van het kanaal in 1881 en in 1893 kon het voor scheepvaartverkeer worden opengesteld. Hierna is het nog een uur rijden en dan zijn we weer in Athene terug en in hetzelfde hotel waar we de reis zijn begonnen.

Nadat we geluncht hebben gaan we naar het Archeologisch Museum toe, als we even staan kijken waar we heen moeten komt er een vriendelijke man ons de weg wijzen en loopt een stukje met ons mee, de Grieken zijn een zeer vriendelijk volk hebben we inmiddels wel ondervonden.

Dit museum dateert uit de 19e eeuw, er is een geweldige hoeveelheid van de overblijfselen uit de Griekse oudheid te zien en we lopen hier dan ook ruim twee uur te kijken. Maar als we naar een restaurantje willen gaan voor een drankje worden we door een bewaker nog even naar het beeld van Athena gebracht want hij vindt dat we daar beslist niet aan voorbij mogen gaan.

Inderdaad het is een schitterend beeld en we zijn blij dat hij ons daarop gewezen heeft. Het Museum is eigenlijk te groot om in één keer te bekijken, eigenlijk is het beter om er wat vaker te komen, maar ja dat gaat helaas niet, Jorrit blijft er vijf uur lopen! Nadat we wat hebben gedronken wandelen we terug naar ons hotel om even te rusten en een lekkere douche te nemen.

Vanavond hebben we het afscheidsdiner met de groep want we gaan maar met zeven man naar het eiland Aegina toe en de rest gaat naar huis. We dineren weer in hetzelfde hotel als de eerste keer met de groep in de Plaka, en dat is beslist geen probleem want het is er heerlijk eten, alleen weer een hele klim naar boven voor Bram! Het is een gezellige avond en André krijgt de gebruikelijke enveloppe met geld en een bouwpakket erbij.

André bedankt ons want hij vond ons een goede en leuke groep om mee te reizen, en zo is iedereen weer tevreden, André is trouwens een zeer ervaren reisbegeleider en een sympathieke kerel.

Zondag 18 juni

Om elf uur vertrekken we naar Piraeus dus geen wekker vandaag! Na het ontbijt gaan we nog even op het plein een glas Frappe drinken en naar de mensen kijken. Kees is jarig vandaag dus als de hele groep in de bus zit en hij de bus instapt zingen we “Lang zal hij leven”en van Els krijgt hij een gebakje en van Djoser een fles Ouzo en een “komboloi”, een snoertje van losjes aaneengeregen kralen.

Dit is een speelsnoer die de Griekse mannen tussen de vingers door laten glijden en de kralen tellen, en met een zwaaiende beweging ronddraaien.

Als we bij de boot aangekomen zijn gaan André en Edgar kaartjes kopen, Edgar regelt de komende dagen het laatste financiële gedeelte want André gaat met de rest van de groep terug naar Nederland.

De groep zwaait ons hartelijk uit en Chris pakt zelfs zijn zakdoek erbij en moet door Peter getroost worden en als de bus wegrijdt toetert Nikos als afscheid heel lang. Het is een grote boot waarmee we naar Aegina varen en onderweg vliegen er zeemeeuwen met ons mee, en wat blijkt de meeuwen zijn gewend dat ze gevoerd worden. Inderdaad er staan een paar lui met brood te zwaaien en op een gegeven moment pikken de meeuwen het brood uit de hand weg, dit is echt een heel leuk gezicht. Het is anderhalf uur varen naar het eiland, en als we daar aankomen, staat de eigenaar van ons hotel ons op te wachten om onze bagage naar het hotel te brengen.

 Bram kan ook meerijden want het is weer een aardig stuk omhoog lopen van ± vijftien minuten. We blijven met Saskia, Edgar, Jeanie, Anne en Fennie vijf dagen op het eiland voordat we ook naar huis gaan. Het is een schitterend hotel met veel marmer, een zwembad en rondom het hotel terrassen met tafels en stoelen, en we hebben een kamer aan de voorkant met een groot terras, wat we fijn vinden.

We lunchen in de tuin bij het zwembad en daarna na twee weken reizen de koffers maar eens leeghalen, en dan even lekker zwemmen.

Voor het diner lopen we naar de haven toe waar heel veel restaurantjes zijn, zoveel dat het moeilijk kiezen is. We gaan bij een restaurantje zitten die stoelen vlak aan het water heeft en we genieten van een prachtige zonsondergang en pas als het helemaal donker is gaan we met een taxi terug naar ons hotel.

Maandag 19 juni

Geen wekker meer dus lekker rustig aan doen en na het ontbijt wandelen we naar de haven toe.

We gaan met de bus naar Agia Marina, dat denken wij, maar in de bus zitten geen toeristen, alleen maar eilandbewoners, en als die allemaal zijn uitgestapt vraagt de chauffeur waar wij naar toe moeten, als ik dan zeg Agia Marina knikt hij alleen maar en rijdt weer verder. Het is een heel mooie rit en onderweg zien we veel huizen met nog originele waterputten, veel huizen zijn wit met blauw afgezet en zien er zo heel fris uit. Maar uiteindelijk komen we weer in Aegina terug, we hebben gewoon een rondje op het eiland gemaakt. Wat blijkt we zijn in de verkeerde bus gestapt: goed morgen een nieuwe kans dan maar, het was toch wel een leuke rit.

Het is inmiddels 38 graden geworden dus bloedheet en tijd voor een Griekse salade met vers gepers sinaasappelsap, hierna weer met de taxi naar ons hotel en we gaan lekker naar het strand toe. Het strand is aan de overkant van ons hotel en we hoeven alleen maar wat trappen naar beneden te lopen, het is een grof maaszandstrand. Als we wat verder lopen zien we een stuk strand met ligstoelen en parasols dus gaan we daar lekker in de schaduw liggen.

De zee is mooi blauw en heel helder, als ik ga zwemmen zie ik mijn schaduw op de bodem.

Voor het diner blijven we in het hotel en eten op het terras waar het lekker koel is met een windje erbij.

Dinsdag 21 juni

Vandaag een nieuwe poging om met de bus naar Agia Marina te gaan, helaas is de bus zo vol dat er mensen weer uitstappen want het is weer bloedheet, zeker in een overvolle bus. Wij blijven in Aegina en wandelen door de leuke straatjes waar ook de vismarkt is, we zien er prachtig gekleurde vissen en ook inktvis liggen.

In de haven liggen twee fruitboten, we mogen kersen proeven en die smaken weer goed en we kopen er weer een kilo van, maar de andere dag zit de zak vol met mieren dus kunnen we alles weggooien.

We bezoeken de Agios Nikolaoskerk waar ook weer prachtige fresco’s zijn te zien en het is er heerlijk koel dus blijven we even bijkomen van de hitte.

In de vroege middeleeuwen was Aegina een toevluchtsoord voor vluchtelingen van het vasteland, die een veilig heenkomen zochten voor de binnentrekkende barbaren.

Van de 5e eeuwse Apollo-tempel staat nu nog één zuil overeind, ook liggen hier nog wat overblijfselen van een theater en een arena, hier wandelen we steeds langs als we van ons hotel naar de haven lopen. Nadat we een lekkere koude Frappe hebben gedronken gaan we terug naar het hotel en gaan bij het zwembad liggen luieren.

Voor het diner lopen we weer naar de haven toe en zoeken nu een ander restaurant uit, het is niet zo druk met toeristen want de tafels zijn niet echt goed bezet, het hoogseizoen moet nog duidelijk komen.

Vanavond hebben we helaas geen mooie ondergaande zon.

Woensdag 21 juni

Vandaag lukt het wel om naar Agia Marina te gaan, de bus is niet zo erg vol dus dan is het ook niet zo warm door alle mensen.

Het is weer een mooie route die we rijden en we zien bomen die vol hangen met pistachenoten. We rijden langs de Dorische tempel van Aphaia, beschermster van vrouwen, de tempel heeft nog de meeste van zijn 32 zuilen; het klooster van Agios Nektarios, hier woonde aartsbisschop Nektarios die in 1920 overleed en in 1961 heilig werd verklaard. We passeren Paleochora, de stad die inde 9e eeuw werd gesticht door de bewoners van de stad Aegina, nadat ze hun woningen aan de kust hadden verlaten uit angst voor piraten.

In Agia Marina is het erg leuk met een mooi strand en ook weer lekker zwemwater, jammer dat we geen zwemkleding bij ons hebben.

Er zijn ook hier een paar restaurantjes op het strand zodat we er kunnen lunchen, hierna wandelen we door de hoofdstraat maar de meeste winkels zijn vanwege de siësta gesloten. Om kwart voor drie gaan we weer met de bus terug naar ons hotel en gaan bij het zwembad liggen luieren en zwemmen.

Na het diner kijken we met elkaar naar het Nederlandse elftal en weer hebben we allemaal, behalve Bram, iets van oranje aan, maar dat helpt weinig want de eindstand is nul - nul!

Donderdag 22 juni

Vandaag onze laatste warme dag op Aegina dus gaan we een dagje naar het strand toe.  Het is er heerlijk en de bewaker die de stoelen verhuurt heeft een lekker muziekje opstaan, af en toe de zee in om af te koelen en te zwemmen, een lekkere luie dag na twee weken van klimmen en klauteren.

Op een gegeven moment ligt er ineens een dronken man over Bram heen, hij is van een muurtje gevallen en probeert nu naar de zee te lopen, maar hij valt iedere keer weer. In zee probeert hij wat te zwemmen maar dat gaat niet en hij wankelt naar een ligbed toe en vraagt om een fles bier, Bram is weer de pineut want de dronkaard giet zijn fles bier over Bram heen, nu is de maat vol en de bewaker laat hem afvoeren en maakt zijn excuses naar ons toe.

Omdat het de laatste avond op het eiland is dineren we met ons groepje en tot slot gaan we bij een café een glas Ouzo drinken.

Vrijdag 23 juni

We vertrekken om half tien uit ons hotel en de eigenaar brengt Bram met de koffers naar de boot toe, nadat we afscheid van de eigenares en de eigenaar van het hotel hebben genomen wandelen naar de haven toe want de boot vertrekt om tien uur naar Piraeus dus hebben we alle tijd.

 Tijdens de boottocht zien we weer de zeemeeuwen met ons meevliegen en ze worden weer door een paar mensen gevoerd, de meeuwen weten dit natuurlijk en vliegen met iedere boot mee. Als we in Piraeus aankomen, kunnen we direct in de bus stappen die ons naar het vliegveld brengt en dat is een ritje van ± een uur.

We zoeken een plekje op zodat we naar de opstijgende en landende vliegtuigen kunnen kijken want dan duurt het wachten niet zo lang.  Om vijf over drie gaan we het vliegtuig in en om kwart voor vier de lucht in, we vliegen met de KLM. De service aan boord is perfect, er worden lekkere hapjes geserveerd met een flesje rode wijn erbij, helaas hebben we een pittige turbulentie en ik knoei mijn wijn over de vloer. De turbulentie is zo erg dat ook de stewardessen moeten gaan zitten. Als het weer rustig is geworden laat ik de steward een flesje witte wijn over de vlekken sprenkelen zodat er geen vlekken ontstaan.

Zodra we geland zijn is het een zaak om de koffers op te halen en dan naar huis, het was een schitterende reis:

Griekenland is een mooi bergachtig land met veel bloemen en zeer vriendelijke mensen;

Het was een mooie culturele reis met de overblijfselen van twee uiterst belangrijke cultuurperioden – die van het klassieke Griekenland en die van het Byzantijnse Rijk;

Door Djoser hebben we een heel mooie route gereden met goed verzorgde hotels en een uitstekende reisbegeleider;

Een leuke groep in de leeftijd van 24 tot 70 jaar, ook dat is belangrijk;

Een reis om met plezier op terug te kijken!