IJsland juli 2009

Ons Reisschema:
13-07-2009 Amsterdam - Keflavik - Blue Lagoon – Gaulverjaskόli
14-07-2009 Gaulverjaskόli - Thingvellir - Geysir - Gullfoss - Hrauneyar
15-07-2009 Hrauneyar, Landmannalaugar
16-07-2009 Hrauneyar - Seljalandfoss - Skógafoss – Dyrhόlaey – Vík
17-07-2009 Vík - Lakagigar - Kirkjubaejarklaustur
18-07-2009 Kirkjubaejarklaustur - Skaftafell nationaal park - Jökullsarlónlagune - Höfn
19-07-2009 Höfn - Öxivallei -Bakkagerdi
20-07-2009 Bakkagerdi - Raufarhöfn
21-07-2009 Raufarhöfn - Dettifoss - Husavík - Mývatn
22-07-2009 Mývatn
23-07-2009 Mývatn - Godafoss - Akureyri – Vatnsnes- Osar
24-07-2009Vatnsnes - Grundarfjördur
25-07-2009 Grundarfjördur - schiereiland Snaefellsnes - Eldborg - Reykjavik
26-07-2009 Reykjavik - Keflavik - Amsterdam

Maandag 13 juli 2009
Amsterdam- Keflavik- Bleu Lagoon- Gaulverjaskóli
Vandaag is het dan zover, we gaan een 14-daagse rondreis maken door IJsland. Annemieke brengt ons weg naar Schiphol dus rijden we eerst naar Scheveningen. De koffie stond klaar dus eerst maar even een “bakkie” gedaan en daarna op stap. We zijn ruim op tijd op Schiphol en al snel komen we Piet (zonder bril) tegen. Hij herkende ons gelijk als een Djoserreiziger en dat is best knap. We checken in en ook dat gaat snel en zo zitten we dan even later koffie te drinken en kennis te maken met Piet. Onze meegebrachte broodjes eten we op en dan wandelen we richting gate. Precies op tijd vertrekken we en om 15.00 uur IJslandse tijd landen we in Keflavik ( in IJsland is het 2 uur vroeger dan bij ons, dus we hebben een lange dag). De controle stelt niks voor en de bagage hebben we zo. Onze reisbegeleider Jacky Lam staat ons al op te wachten en roept gelijk dat we 45.000 IJslandse kronen moesten pinnen. Dat begint al goed dan en vervolgens zegt hij dat de groene bus buiten staat en dat de chauffeur een bril op heeft. Eenmaal buiten schijnt de zon wel maar er waait een lelijke koude wind, snel de jas maar dicht gedaan. De Chauffeur heet Thomas en zijn bril heeft hij al afgedaan omdat er volgens hem alleen maar “grote” tassen zijn en die zijn zwaar. Alles past in de bus en de hele groep ook, het zijn 22 Djosers. De 1e indruk is dat het een gezellige groep zal worden maar dat is nog even afwachten. Jacky heet een ieder welkom in IJsland en zegt dat het al een week mooi weer is dus nu maar hopen dat het zo blijft de komende 2 weken. We gaan eerst richting de Blue Lagoon, het bekende Thermale bad. Jacky heeft bandjes geregeld waarmee je de lockers op slot kan doen en al snel kom je er achter dat je in IJsland overal je schoenen uit moet doen. Het lijkt net of sinterklaas verwacht wordt, zoveel schoenen staan er op een rij. Het water van de Lagoon ziet er melkachtig uit en is heerlijk warm en een beetje zout. Zo dobberen we een poosje rond en genieten van de zon en het uitzicht. Het ruikt naar zwavel maar dat zullen we vaker gaan ruiken deze weken, wordt er verteld. Je kunt je ook nog insmeren met een soort klei, schijn je jonger van te worden!!!!!. Na 1 ½ uur gaan we aankleden en wandelen buiten nog wat rond, overal zie je damp boven het water uit komen en ook dat zullen we nog vaker gaan zien. We moeten nog bijna 2 uur rijden voor we in Gaulverjaskóli zullen zijn, er wordt dus nog even gestopt om drinken enz. te kopen. Jacky legt uit hoe de komende 2 weken eruit zullen gaan zien. Hij heeft veel extra dingen geregeld als we dat allemaal goed vinden tenminste. De lunch zullen we onderweg kunnen kopen, want naar later zal blijken is de bediening in IJsland niet zo snel. We lunchen dus in de bus of op een leuk plekje met onze zelf ingekochte lunch.  In de loop van de komende dagen zullen we merken hoe makkelijk dat is. Het hostel staat in de middle of nowhere, het is een niet meer gebruikt schooltje, de eigenaresse is een lieve vrouw die goed engels praat. Ze heeft het schooltje pas vanaf begin juni 2009 in beheer en ze doet het leuk. Jacky verdeelt de kamers en wij treffen het, we hebben een tweepersoons kamer deze nacht. De rest slaapt met 5 of 6 op één kamer en zo zal dat blijven, vertelt Jacky ons. De slaapzakken op bed en dan gaan we eten: Huisgemaakte IJslandse meatsoup (van lammetjesvlees) en dat is dus gewoon een bord vol groentesoep met brood. Je mag zoveel opscheppen als je lust. Toe is er koffie of thee, pak maar wat je lust. Ondertussen is het al tegen 22.00 uur dus we hebben best trek. Na het eten gaan we nog even de omgeving verkennen en omdat het hier bijna niet donker wordt kan dat best. Het is toch vreemd voor ons dat je om 23 uur merkt dat het nog steeds licht is en dat de zon nog schijnt ook. Er komt een groep paarden aan gerend, een paar met iemand erop en de andere paarden worden meegedreven naar een omheind stuk land. We hebben even met die mensen staan praten en dan gaan ze weer verder. Ze hebben een dagtrip gemaakt begrepen we. Weer in het hostel gaan we maar slapen ook al is het nog licht. Ik ben er die nacht 2 keer uitgeweest en steeds scheen de zon, heel apart. De groep ziet er gezellig uit en de oudste is 72 en de jongste is 30 jaar. Een paar stellen en de rest alleengaanden. ‘t Gaat helemaal goed komen met deze groep!

Dinsdag 14 juli 2009
Gaulverjaskóli- Thinvellir- Geysir- Gufoss- Hrauneyar
Iedereen is vroeg wakker en omdat er maar 3 douches zijn en 3 wc’s moet je wachten op je beurt, ook dat zal moeten wennen want zo zal het blijven de komende 2 weken. Eerst maar ontbijten en dat ziet er eenvoudig maar prima uit. Om 8 uur de tassen bij de bus en 15 min. later rijden we weg. Jacky heeft gevraagd of we allemaal goed op de tijd willen letten zodat we veel kunnen doen. We zijn een brave “Djosergroep” en zullen goed op de tijd letten hebben we beloofd. Eerst rijden we naar Thingvellir ( dat betekent letterlijk: De vlakte van het parlement). In de kloof Almannagjá - ontstaan door het uit elkaar drijven van de Amerikaanse en Europese tektonische platen - is er een enorme spleet ontstaan. Vanaf 930 kwam het parlement daar bijeen en sprak er recht en vergaderde daar in de openlucht. Ook werden er de laatste nieuwtjes uitgewisseld. We wandelen door de kloof en je ziet er dan grillige bergen en fascinerende lavavelden. Overweldigend om te zien allemaal, dit is nog maar het begin van onze IJslandrondreis.  We doen onderweg alvast de boodschappen voor onze lunch, want zo houden we tijd over om mooie dingen te zien toch??? We rijden al hobbelend en hotsend naar de eerste mooie waterval (een foss noemen ze dat in IJsland). “Gullfoss”  heet deze enorme waterval en over 2 trappen verdeeld denderde het water zo’n 30 meter omlaag. Jammer dat het een beetje is gaan regenen, toch zien we ineens een hele mooie regenboog verschijnen, heel apart om te zien. Onze foto’s van Gullfoss zullen dus vanwege de regen wel wat druppels hebben, denk ik. We wandelen er nog wat rond en dan is het weer tijd om verder te reizen. Jacky heeft op een eerdere reis een “echte Ijslander”  ontmoet en die heet Palmi. Hij bakt op een aparte manier brood en wil dat ons graag laten zien. Als hij in de bus stapt heeft hij een schep in zijn hand, ik vraag me af wat dat met broodbakken te maken heeft!!!!! Komen we vanzelf wel achter. We rijden naar zijn “bakkerij” en tot onze verbazing gaan we niet naar een gebouw maar blijven we buiten. Waar we lopen is de grond best wel warm en dat komt door de “borrelpotten”. Dat is heet water dat uit de zwavelblubber omhoog pruttelt en heel erg heet is dus. Ieder heeft zijn eigen borrelpot en Palmi laat eerst zien dat er in een ander borrelpot niks zit. Dan naar zijn eigen borrelpot en ja hoor, daar komen 2 ronde broodblikken uit en ook die zijn heel erg heet. We mogen voelen van hem. Het deeg moet er - geloof ik - 24 uur in bakken of koken (net hoe je het noemen wil). Dan gaan we mee naar zijn huis, want we mogen het net gebakken brood ook proeven. Ook hier zal de Sint vast wel langskomen want de schoenen moeten uit. De tafel staat gedekt en we maken ook kennis met Palmi’s vrouw. Ze heeft de tafel al vol staan met lekkere zalm en koffie en thee en frisdrank. We proeven ook een lokaal drankje - dat is een mix van jus d’orange en malt bier - en dat smaakt best wel lekker, maar niet bijzonder. We bekijken de huiskamer en het staat er aardig vol en overal hangen foto’s van familieleden, eigenlijk net als bij ons maar dan veel voller. Palmi’s vrouw snijdt het net gebakken brood aan en het smaakt naar roggebrood of zoiets. Belegd met de verse zalm is het echt een lekkere pré-lunch (zoals Jacky het noemde) maar eigenlijk mag je eten wat je lust en zo zijn de magen snel gevuld. Jacky’s hoofd wordt kaal geschoren door Palmi’s vrouw en zij heeft óók zijn was gedaan. Dat noemen ze het nuttige met het aangename verenigen toch??? We trekken onze schoenen maar weer aan en verder gaat onze reis, wie nog honger heeft nuttigde de rest van zijn lunch in de bus, want dat bespaart veel tijd volgens Jacky. We gaan Geysers bekijken en de eerste is Geysir (de grootste Geyser van IJsland), maar die spuit niet meer maar borrelt wat. Daarnaast is Strokkur en die spuit heel erg hoog en dat is geweldig om te zien, wat een kracht!!!! Zo om de 10 min. gaat de oppervlakte borrelen en komt het water in beweging. Vervolgens spuit de Strokkur met een enorme kracht het water heel veel meters de lucht in, als je aan de verkeerde kant staat dan word je lekker nat. Er borrelen nog wat  kleinere “borrelpotten” en ook die zijn leuk om te zien. Heel apart dat het water wat omhoog borrelt erg heet is (vandaar dat Palmi er zijn brood in kon bakken). De omgeving is ook mooi dus dan nog maar een kleine wandeling gemaakt. Thomas staat al weer op ons te wachten om ons nog meer moois van IJsland te laten zien. Het wordt weer een waterval. Onderweg wordt nog even gestopt om een mooie foto te kunnen maken van een niet meer werkende vulkaan, de Hekla en hij is erg groot in omvang, maar er ligt  nog wel sneeuw op. De volgende Foss heet Hjalparfoss en is niet zo groot maar ligt ook weer in een hele mooie omgeving. Als we naar de volgende Foss rijden waarschuwt Jacky ons dat het er heel hard maar dan ook heel erg hard waait. Deze Foss heet Haifoss en het water stort van grote hoogte naar beneden in een diepe kloof, wat een natuurgeweld is het toch. Waaien doet het daar heel hard, je kan er bijna niet stil blijven staan en foto’s nemen valt dus ook niet mee. Gelukkig is er niemand weggewaaid. We rijden weer verder naar onze overnachtingplaats en iedere keer weer is het spannend waar we zullen slapen die nacht. Dit keer zijn het gewoon barakken in een afgelegen oord dat Hrauneyar heet. We hebben een 2-persoons kamertje waar je je kont bijna niet kan keren, maar dat mag de pret niet drukken toch??? De wc’s en douches zijn op de gang en het eten is er best lekker. ’s-Avonds gezellig zitten kletsen en het wijntje uit de bus van Jacky laten we ons goed smaken.Morgen hoeven we niet zo vroeg op, dus blijven we lekker lang zitten want donker wordt het toch niet hier, hooguit een beetje schemerig.

Woensdag 15 juli 2009
Na een lekker ontbijt vertrekken we richting Landmannalaugur, wij vertalen dat als…” laat ze maar lullen”, want de IJslandse namen zijn moeilijk uit te spreken voor ons. Onderweg natuurlijk een paar mooie vergezichten op de foto gezet en dan gaat Thomas off the road rijden en dat is goed te merken. Hij scheurt er flink op los en wij maar hobbelen en afzien (dat noemen ze nou vakantie). We gaan vandaag wandelen in het mooiste wandelgebied van IJsland: Landmannalaugur. Bij het bezoekerscentrum gaan de meesten van ons met Jacky mee voor een pittige wandeling (ongeveer 4 uur) en wie daar geen zin in heeft wandelt op zijn gemak een andere kant op. Na 3 kwartier een stop en op een mooi plekje eten we onze meegebrachte lunch op en daarna stappen weer verder over de lavavelden. Het uitzicht is prachtig en je moet vooral niet vergeten om goed om je heen te kijken en foto’s te maken. Steeds verandert het uitzicht van kleur en structuur net hoe de zon er op schijnt, heel bijzonder om te zien. Dan komt het steile stukje dat Jacky ons beloofd had en steil was het zeker!!! Maar als je nu dacht dat dat het dan was, dan had je pech. Kijk, zei Jacky dan, daar moeten we naar toe en wees ons vervolgens een hele hoge rode berg aan. Oh jé, denk ik bij mezelf dat wordt klimmen en afzien. Hijgend en puffend kwamen we boven aan en daar zat Thomas al achter een grote steen te wachten. Hij was via de andere kant omhoog geklommen. Het uitzicht is erg mooi en je kijkt zo uit over de lavavelden ( die wisselend van kleur zijn, net hoe de zon erop schijnt) en je kunt ook zien waar we helemaal vandaan zijn komen lopen. We zijn blij dat we een jas bij ons hebben want die doe je graag dicht zo’n frisse wind staat er boven op die rode berg. Als iedereen weer op adem is gekomen gaan we weer een beetje naar beneden lopen en daar zien we een klein sneeuwveldje liggen. Natuurlijk moet Wim daar even sneeuwballen gooien en dat staat ook goed op de foto’s. De afdaling gaat verder en is soms best steil, dus je moet steeds goed kijken waar je de voeten neerzet. Vergeet ook niet af en toe om je heen te kijken, zeggen ze steeds. Links en rechts grote en kleine lavastenen met weer die wisselende kleuren. Ook komen we nog langs enorm naar rotte eieren stinkende stoomgaten tegen, vieze zwavelluchten komen je al tegemoet. Daar is dan ook de stenen ondergrond erg warm, voorzichtig aan dus. Als we weer terug zijn bij het bezoekerscentrum drinken we koffie bij een grote bus die gebruikt wordt als een soort winkeltje. Smaakte best na al die inspanningen. Tegen ½ 5 zijn we weer terug bij ons “barakkenhotel” en is een douche wel erg lekker. Een bakkie Hollandse koffie uit de waterkoker en we kunnen er weer tegen aan. ’s-Avond weer lekker gegeten en een “buswijntje”  gedronken.

Donderdag 16 juli 2009
Op naar het meest zuidelijkste en natste puntje van IJsland
Vanmorgen weer uitgebreid ontbijt met tosti, yoghurt en muesli. Als de buik weer rond gegeten is gaan we richting een Foss (Seljalandfoss) . Eerst nog even shoppen voor onze lunch. De volgende waterval, Seljalandfoss, is ook weer prachtig en je kunt er ook achterlangs lopen en dat is wel grappig. Je wordt een heel klein beetje nat dus even opletten met foto’s maken en filmen. Er is nog een kleinere waterval naast en die is ook mooi. We rijden weer verder en weer wordt het veel  hobbelen en onze Thomas scheurt er weer flink op los deze dag. We komen aan bij een gletsjer en die heet Myrdalsjökull. Je kunt er dichterbij komen maar dan moet je er een stukje voor lopen en echt heel dichtbij kom je er niet. Wel wat mooie foto’s gemaakt. We lunchen gezellig zittend op een steen met uitzicht op het meertje en de gletsjer.We moeten dezelfde weg weer terug hobbelen en komen dan aan bij……de volgende Foss, de Skógafoss. Daar kon je dan naar boven lopen en de Foss dan van bovenaf op de foto zetten (je moest er wel heel veel trapjes voor omhoog lopen en het was ook een beetje steil)! Je kon ook nog verder lopen zodat je de oorsprong van de waterval kon zien. Een mooie omgeving was het natuurlijk ook weer. Beneden rusten we nog even uit en dan gaan we naar een openluchtmuseum. Het museum lijkt een heel klein beetje op het openlucht museum bij Arnhem maar dan kleiner. Er zijn grasdakhuisjes en een schooltje en een kerk en op het moment dat wij er waren was de bedenker van het museum er orgel aan het spelen en de wijsjes klonken ons wel bekend in de oren. Daarna ging hij het één en ander uitleggen in het Engels en een IJslandse jongen moest dat dan in het IJslands vertalen. Daarna kregen we in het grote gebouw nog uitleg over het verleden van IJsland en konden we vervolgens zelf nog wat rondkijken. Wij hadden het toen al snel gezien en hebben nog even een bakkie gedaan. Het valt ons op dat de IJslanders erg goed van vertrouwen zijn: Je mag zelf koffie inschenken en legt het geld dan gewoon neer. De volgende “bakkies” zijn gewoon gratis en koffie is er ook niet duur (zo’n €1,20). Dan gaan we weer de bus in op zoek naar de papegaaiduikers, de bekendste vogel van IJsland. We rijden naar Dyrhólaey maar Jacky dacht dat er wel niet veel papegaaiduikers zouden zitten. Hij had het gelukkig mis want er waren er een heleboel thuis die dag. Wat een aparte grappige beestjes zijn het, een soort klein pinguïnachtig beestje dat ook een heel klein beetje op een papagaaitje lijkt. Ze gaan er helemaal voor zitten om zich te laten fotograferen. Van alle kanten staan ze dus op de foto’s en iedereen heeft vast wel een mooi plaatje kunnen schieten. Nou moet je weten dat de papegaaiduikers ook gegeten worden in IJsland en daar zal vast niet iedereen blij mee zijn. De reis gaat verder naar Vik, het meest zuidelijkste en natste plekje van IJsland, vertelt Jacky ons. We slapen in een hostel en dat is niet veel bijzonders: Met zijn zessen op een slaapzaal dit keer. Snel de spullen binnen gezet en dan gaan we eten in een heus restaurant, het hostel heeft geen eetgelegenheid. Als we aankomen in het restaurant vertellen ze ons dat de stroom is uitgevallen en de menukeuze is dus beperkt. Gelukkig is er later wel weer stroom. René bestelt verrot haaienvlees en hij zei dat het best te eten was. Hij kreeg er brandewijn bij om de smaak weg te spoelen. Terug in het hostel zitten kletsen met 2 Duitse meiden en daarna hebben we ons bed maar opgezocht. Na enig passen en meten kunnen de tassen staan en ligt iedereen in zijn of haar gestapelde bedje. Het zal een muzikale nacht worden want iedereen snurkt wel een keer.

Vrijdag 17 juli 2009
Van Vik via Laki naar Kirkjubaejarklaustur
We konden uitslapen als we dat wilden want we gaan niet zo vroeg weg, dat komt omdat de winkel pas om 9 uur open gaat. Voor 2 dagen moet de lunch worden ingekocht en als iedereen klaar is dan springen we weer in de bus. Natuurlijk beginnen we met het bekijken van een Foss, dan weer verder rijden. Regelmatig een foto- (of rook-) stop voor mooie lavavelden of zomaar een mooi uitzicht. Dan gaat Thomas van de harde weg af en je raadt het al…..hobbelen en schudden dat het een lieve lust is en Jacky deelt mee dat deze weg 50 kilometer lang is en wel 2 uur kan gaan duren. Leuk vooruitzicht toch????  Af en toe moet de bus ook door een klein riviertje rijden en dat is helemaal schudden geblazen, maar wel stoer. Goed gas geven en dan hard door het water rijden want anders gaat het mis. We stoppen bij de Fagrifoss, een waterval die je vanaf grote hoogte kan gaan bekijken, weer veel foto’s gemaakt natuurlijk. Er staat ook een driehoekhuisje en dat is een primitieve houten plee waar de meesten wel even gebruik van maken. Nog even de bus in voor een stuk hobbelen en dan komen we aan bij een groot kratergebied dat heet Lakigigar. Je kan omhoog lopen (de krater is zo’n 100 meter hoog) en dat is best een behoorlijke klim. Bernard zei zo mooi - nadat hij hijgend boven was aangekomen –. Het uitzicht is weer overweldigend, overal kraters en lavavelden zover als je kijken kunt. We gaan weer naar beneden en wandelen nog om een andere krater heen en gaan er ook in kijken. Ziet er toch anders uit dan je denkt dat een krater er uit zou zien. De begroeiing van de lavastenen is heel divers: kleine plantjes en mossen in verschillende kleuren. Tegen 15 uur zitten we weer in de bus om vervolgens dezelfde weg weer terug te hobbelen. Op een gegeven moment maakt Thomas even een stuurfout en staan we stil. We kunnen niet meer voor- of achteruit en zitten gewoon verzakt in het lavazand. Jacky moet er aan te pas komen en gaat eerst met een bezem scheppen (heeft niks anders) en een passerende automobilist voorziet hem van een schep. Als ik aan Thomas vraag (die stond er schaapachtig naar te kijken) of hij Jacky niet moest helpen scheppen was zijn antwoord…..: “ Jacky kan het toch goed!!!!!” Wim geeft de bus een duw en zijn vest is gelijk lekker zwart maar de bus kan weer verder. Thomas vond het geloof ik wel een leuke onderbreking. Even na 17 uur komen we aan in Kirkjubaejarklaustur afgekort Klaustur en we hebben met zijn zessen een Ikea-huisje met dito inrichting. Lekker douchen en dan een  Hollands bakkie oploskoffie. Jacky heeft gereserveerd in het restaurantje wat er bij hoort. ’t Gaat niet allemaal even snel en soepel maar uiteindelijk krijgt iedereen wat hij heeft besteld. Dan krijgen we nog koffie (hadden we niet besteld) en even later krijgen we ijs (ook niet besteld en betaald) . Dat is zeker IJslands, denken we dan maar. We nemen nog een flesje “buswijn”  mee naar ons huis en kletsen nog wat na over de dingen al gedaan en gezien hebben.
Morgen gaan we op de gletsjer wandelen.

Zaterdag 18 juli 2009
Naar Höfn
Bernard, Ties, Marieke en Abel hebben gisterenavond nog heel lang in het hete bubbelbad gezeten, hoorden we. Ze hadden Jacky als ober ingehuurd, dus hij heeft ze daar voorzien van wijn en bier, wat een service hé??? Vandaag gaan we dus gletsjerwandelen op een uitloper van de gletsjer Vatnajókull. Het is een gletsjer met een oppervlakte van ongeveer 8500 km² en is een overblijfsel uit de ijstijd. Als we aankomen zie ik de bus van Askja staan dus onze vrienden Anneke en Hans moeten hier ook zijn. Berggids Stefan legt ons uit wat de bedoeling is van deze wandeling. We krijgen een helm en wanten en stijgijzers voor onder onze schoenen. Ook een soort gordelbroek - met haken er aan voor als je soms van plan was om in een ijsspleet te vallen - (kun je trouwens beter niet doen). Ja hoor, op het moment dat wij de gletsjer op gaan staan Anneke en Hans daar te kijken en vinden het stoer dat wij wel de gletsjer op gaan. Eerst moeten we een steil stuk naar beneden, een soort abseilen maar dan anders. Als iedereen beneden is gaan we - na steeds de nodige veilige aanwijzingen  - aan de wandel over de gletsjer. Ze vertellen ons dat de gletsjer wel 1 meter per week verschuift en de kleur van de gletsjer is soms adembenemend blauw. We wandelen langs een diepe spleet maar steeds wordt er op gelet dat we er niet in zullen vallen. De gidsen maken als het erg glad en steil is met de pikhouweel een soort trapje in het ijs, mooi toch??? Onderweg een korte staande koude lunchstop en natuurlijk worden ook vandaag weer de nodige plaatjes geschoten. Als we weer terug zijn dan bekijken we in het bezoekers centrum een film over de vulkaan uitbarsting van 1985 onder de gletsjer. Het is een regelrechte natuurramp geweest toen op IJsland. Een complete brug is weggespoeld en wegen en rotsblokken vlogen als watjes door het water. Wij hebben er nooit iets van gehoord en dat is eigenlijk best raar. Verder gaat de reis naar het ijsschotsenmeer (Jökusárlon), daar drijven ijsschotsen die in de loop der jaren zijn afgebrokkeld van de Breidamerkurjökullgletsjer. Eerst nog even een stop om het ijsschotsenmeer van bovenaf te bekijken. De boot waar mee we op het meer gaan varen ligt gewoon op de wal als je instapt. Dan rijdt hij het water in en een zodiak bootje vaart er rond voor als er iemand over boord valt. Nou dat wil je echt niet want het water is ijs en ijskoud. Ze kunnen niet te dicht langs de schotsen varen want dat is levensgevaarlijk. Steeds zie je er eentje afbrokkelen en je zou ze tegen je bootje krijgen!!!! Na een half uurtje zijn we terug en rijden naar Höfn waar we met Bernard en Abel een trekkershutje delen. Je mag zelf kiezen waar je eten wilt en zo zitten we toch nog met een klein Djosergroepje ergens  te eten. Op tijd naar bed en morgen kunnen we uitslapen.

Zondag 19 juli 2009
Op weg naar Bakkagerdi
Bernard was vanmorgen als eerste op en zat al buiten toen ik wakker werd, heb hem een kopje oploskoffie gegeven want dat had ik hem beloofd. Nadat we ons ontbijtje op hadden vetrekken we om 9 uur richting Bakkagerdi.We rijden door het fjordenlandschap van Oost-IJsland. De eerste stop was aan de overkant van Höfn. Je hebt daar dan een mooi overzicht van het schiereiland waar Höfn op ligt. De koffiestop was in Djupvogur, eindelijk een koffiestop met koffie en gebak (we hebben vakantie toch???). Verder gaan we weer over de Oxipas en dan komen we weer in een heel ander gebied. Op een gegeven moment rijden we in de wolken en Thomas moest daar wel heel voorzichtig rijden. Natuurlijk wordt er ook nog een Foss bekeken en wel de Folaldafoss en die is weer mooi en bijzonder. De lunch is in Egalstadir, daar krijg je waar voor je geld want daar krijg je 3 kopjes koffie voor de prijs van één. We rijden weer verder naar Bakkagerdi, een klein dorpje (maar daar bestaat heel IJsland eigenlijk uit). Eerst gaan we op het schiereiland papegaaiduikers bekijken. Ja hoor, ze zijn thuis maar wel een beetje ver weg. Gelukkig hebben we ze al goed voor de camera gehad een paar dagen geleden. Terug naar onze slaapaccommodatie en is weer een typisch IJslandse hostel. We slapen op de kamer bij Eric en Henk en Ties en Marieke. In de huiskamer drinken we een wijntje en eten er een lekker toostje bij. Dan eerst maar douchen en dan eten. Jacky had gisteren de bestelling al doorgebeld en de keuze was…Lasagna of vis: ‘t smaakte prima en het portie was groot genoeg voor iedereen. Koffie of thee toen en dan weer ons “hotel”. Rond 23 uur ligt iedereen in diepe rust en als ik ’s-nachts naar de WC ga geniet ik van de mooie luchten buiten.’t Blijft gek dat het ’s-nachts bijna niet donker wordt hier.

Maandag 29 juli 2009
Op naar Raufarhöfn
De plaats waar we vandaag naar toe gaan is het meest noordelijkste puntje van IJsland.  2 kilometer de zee op ligt de denkbeeldige poolcirkel. Maar het gaat goed. Het elastiek van mijn pyjamabroek schoot eruit dus even naald en draad opgezocht. Na het ontbijt (waar we eerst 5 min. voor moesten lopen) is iedereen weer op tijd bij de bus. Thomas en Jacky laden de tassen in en dan kunnen we weer gaan. We moeten vandaag zo’n 325 kilometer rijden en dat is het hoogste aantal kilometers per dag tot nu toe. Het gaat weer een stukje terug over een pas en daarna zigzaggend naar het noorden. Het eerste stuk rijden we weer in de wolken. Regelmatig een stop om te roken en te lunchen en voor de foto’s en dan natuurlijk ook nog een stop bij een Foss in Glufursa en wandelen daar wat rond om gelijk onze benen wat te strekken. Daarna een plasstop in Vjopnafjördur bij een benzinestation. Dan naar de supermarkt voor de dagelijkse boodschappen. We gaan op bezoek bij een grasdakboerderij in Bustarfell. ‘t Is net een piepklein openlucht museum. De boerderij ligt een klein stukje onder de grond, lijkt het wel en staat propvol met alle mogelijke dagelijkse dingen. Het dateert uit de 18e eeuw en is afgebrand en later weer herbouwd en gerestaureerd. Leuk om te zien en je snapt niet hoe de mensen zo konden leven in die tijd.Terug naar Vjopnafjödur voor de lunch en Jacky adviseerde ons om een Drama Queen te bestellen. Een broodje patat met kerrie en gesmolten kaas. Bijna iedereen deed dat het smaakte best lekker, moet ik zeggen. Half in de middag komen we aan in ons hotel in Raufarhöfn. Aan de buitenkant ziet het er niet uit maar van binnen is het erg mooi. Hier hoeven we onze schoenen zowaar niet te uit doen en hebben we allemaal een 2-persoons kamer met eigen douche en toilet, lekker hoor en gelijk de handdoekjes uitgewassen. Als iedereen de tassen op de kamer heeft gezet rijden we een stukje met de bus en gaan we daar wandelen naar de vuurtoren. De vuurtoren (of het gebied daar) heet Haraunhafnartangi. De weg naar de vuurtoren ligt bezaaid met wrakhout dat uit Rusland en Scandinavië komt. Dat gebruiken ze weer om afzettingen mee te maken, want hout (dus bomen) hebben ze hier niet veel. Het waait er flink en als je hier aan het water staat dan ben je bijna op het meest noordelijkste puntje van IJsland (op 2 meter na dan). Het eten is echt heerlijk: Een visbuffet en iedereen laat het zich goed smaken. Koffie of thee toe met zelfs een chocolaatje erbij. Na het eten gaat Wim mee de zee op om te vissen maar ik heb daar niet zo’n zin in. Als de wind het toelaat gaan ze over de denkbeeldige poolcirkel varen. Ze hebben nog vissen gevangen en vanwege de harde wind zijn ze niet over de poolcirkel gevaren. Ze hebben wel gelachen en het ook best wel koud gehad.

Dinsdag 21 juli 2009
Op naar Husavik
Al vroeg (IJslandse tijd 10 over 6) kregen we een sms van Annemieke. “ Alles goed daar?”  en ze was benieuwd of we al verbrand waren. Nee hoor, wees maar niet bang. Je verroest hier alleen maar. ’t Weer valt best mee eigenlijk, ’t kan altijd slechter denken we dan maar. Na een heerlijk ontbijt met zalm verlaten we dit mooie hotel en zitten om 8 uur al in de bus. We rijden via via naar Husavik vandaag. Eerst over de 1 na langste rivier van IJsland, de Jokulsa á Fjollum, dan een stop voor een wandeling in een kleine kloof in het Jökulsárgljufur NP die eindigt in een soort hoefijzer. Het bosgebied dat er omheen ligt staat vol met groene planten en is best mooi, omdat we tot nu toe weinig bos hebben gezien, want dat hebben ze op IJsland ook bijna niet. De volgende stop is bij een kleine Foss, de Haffragilsfoss, beetje klein maar toch weer mooi. Ik klim nog even op een (in de ogen van Wim dan) hoge rots voor een mooie foto. Een  stukje verder gereden en dan krijgen we een hele mooi grote Foss, Dettifoss. Je moet er stukje voor klimmen en klauteren, maar dan krijg je ook iets. De foss stort zeker 40 meter omlaag in een diepe kloof. Steeds maar weer komt de regenboog te voorschijn en dat is een mooi schouwspel iedere keer weer. Nog 1 ½ kilometer klimmen en klauteren dan krijg je weer een Foss maar dan heel anders en dat is Selfoss. Een brede waterval die begon met een enorme stortvloed van water over een heel breed gebied. Daar hebben onze lunch opgegeten met uitzicht op de Foss. Dezelfde weg weer terug  en net op tijd weer bij de bus. Nog even plassen (van al dat water) en dan rijden we langs de Geothermische centrale en je wilt niet weten hoe het daar stonk. Een doos rotte eieren is er niks bij.Dan rijden we door naar een heel groot lavaveld, in de jaren 70 en 80 zijn daar nog enorme uitbarstingen geweest en dat is goed te zien ook. Je kunt er omheen en doorheen wandelen en overal zie je rookpluimen en is de grond op sommige plekken erg warm en daar mag je dan ook niet lopen. Na de wandeling weer de bus in om ‘Borrelpotten” te gaan bekijken en ook die stinken enorrm naar rotte eieren. Wel apart om te zien hoe de hete zwavel omhoog pruttelt en sommige potten blazen ook veel stoom. De zwavel kun je niet alleen ruiken maar ook zien en wel aan de geel gekleurde plekken op de hellingen en naast de borrelpotten. Dan is het weer tijd voor de dagelijkse boodschappen en daarna rijden we door naar Heidarbaer en dat hoort volgens mij bij Husavik. Bij nader informatie is dat niet zo, maar ligt het wel in de buurt van Husavik. Het onderkomen is bijzonder, het is een soort buurthuis en in de zaal hebben ze allemaal  half hoge schutjes gezet met een deur en zo krijg je in de grote zaal kamertjes met 3, 4 of 5 bedden. Ze hebben een zwembad en dat is wel even lekker, ook 2 warme “badkuipjes” . Frederika slaapt bij ons op de kamer (nou ja in ons hokje dan). Het eten was prima en de eigenaar bleef maar patatjes bakken en salade neerzetten voor ons. Koffie of thee mag je weer zelf pakken. Ik ga lekker vroeg naar bed want het zal wel rumoerig worden met zijn allen in één ruimte. Aan de overkant van de weg staan een paar kassen, zo waan je je toch een beetje in het Westland toch. Verwarming kost hier niks en stroom ook niet. Ik begrijp niet dat het hele Westland niet naar IJsland verhuisd????????

Woensdag 22 juli 2009
Op naar Osar
Toch best goed geslapen eigenlijk en na het ontbijt rijden we naar Husavik om walvissen te gaan spotten. Onze boor heet Faldur en het weer werkt goed mee vandaag: Frisjes met een zonnetje erbij, wat wil je nog meer. Al snel worden er dolfijnen gezien al was dat wel een beetje ver weg. Na enig speurwerk van onze gids en Wim - die ook bovenop zat - zagen we de eerste walvissen aankomen. Eerst een Mink (wordt zo’n 11 meter lang), dat is een kleiner soort walvis en later de Humpback, dat is een bultrugwalvis van zo’n 18 meter lang. Hij zwemt langs de boot en je kan bij wijze van spreken zo in zijn spuitgat kijken en dat maakt ook nog eens een enorm lawaai. Prachtig om te horen en te zien en het allermooiste is als hij weer bijna onder water gaat en dan met een reuze zwaai zijn enorme staartvin laat zien: In één woord geweldig!! Ook worden er nog papegaaiduikers gezien en die kunnen heel hard over het water rennen om dan ineens onder water te duiken. We krijgen nog warme chocolademelk met een IJslandse donut en dan leggen we al weer aan in Husavik. We stappen weer in de bus richting Myvatn (bij het muggenmeer) waar we stoppen voor een wandeling op de krater. Eerst een “platte” wandeling richting Kirkjan, dat is een lavarots die lijkt op een kerkje. Dan stevig doorstappen en goed opletten waar je loopt want we hebben besloten dat we de krater op gaan om in de krater te kunnen kijken.  Het eerste stukje is afwisselend mooi groen maar al snel lopen weer in het lavaveld richting krater ( de hverfjall) die toch wel heel erg hoog bleek te zijn. Het eerste stuk gaat heel steil omhoog door het lavazand, 3 stappen heen en 2 weer terug soms maar hijgend en puffend komen we toch boven aan en hebben een prachtig uitzicht zowel in de krater als daarbuiten. Volgens Jacky was daar boven wel een leuke plek voor je lunch maar als je dat had gedaan dan was de kaas tussen je boterham weggewaaid. Niet normaal zo hard als het daar woei. We wandelen de kraterrand rond en dan aan de andere kant heel relaxed naar beneden en wachten dar tot iedereen er is. Daar eten we ook onze lunch en dat smaakte best. We rijden weer terug naar Myvatn om te gaan dobberen in The Nature Bath, The Blue Lagoon in het klein en dan ook met zoet water. Heerlijk ontspannen dobberen we daar een poosje rond om schoon en fris weer om 17 uur in de bus te zitten terug naar Husavik. We gaan het walvismuseum bekijken en krijgen daar een rondleiding. Het diner is in een restaurantje ernaast en daar stond weer een lekker visbuffet klaar. Weer terug naar onze logeerplek in de grote zaal.

Donderdag 23 juli 2009
Naar Osar op het schiereiland Vatnsnes
Natuurlijk stond iedereen op tijd met zijn tassen weer bij de bus, want zo heeft Jacky ons “afgericht”. Dan sneeuwt het buiten, moet niet gekker worden hier in IJsland zeg!!!!!”t Is best een beetje erg koud en we moeten veel rijden vandaag, dus is het niet zo erg. Waar we vanavond slapen is helemaal niks en Jacky gaat daarom maar een spannend verhaal vertellen. Ieder dag heeft hij ons verblijd met een Edda-verhaal over goden en vage personen enz…. Hij heeft ooit de Trans Siberië expres gedaan en   daar iets leuks gezien onderweg waar hij ook in geslapen heeft. We gaan BBQ-en met vage dingen enz enz enz…typisch Jacky, denk je dan bij jezelf. We wachten het dus maar rustig af vandaag. We stoppen maar weer eens om de zoveelste Foss te gaan bekijken en deze keer is het de Godafoss. De zon is met ons en ja hoor….daar heb je die mooie regenboog weer even in de Foss. ’t Blijft een  wondermooie verschijning iedere keer. Verwaaid komen we weer bij de bus aan en rijden verder naar Akureyri . Daar aangekomen hebben we bijna 2 uur de tijd. Jacky wil daar zijn boodschappen doen voor de BBQ. We doen wat inkopen en pinnen nog wat kroontjes en een bakkie koffie met een IJslandse eierkoek hoort daar dan ook bij. De koffie is er weer bijna gratis en het 2e bakkie kost helemaal niks. Om 12.30 uur zijn we weer bij de bus en rijden dan richting Blönduos. We rijden verder en stoppen nog een keer om te plassen (en te roken). Dan naar Osar op het schiereiland Vatnsnes. Ik denk bij mezelf dat dit plekje toch wel het einde van IJsland zal zijn, zo afgelegen is het. Jacky legt zoals gewoonlijk het één en ander aan ons uit en vraagt wie hem straks in de keuken wil helpen. De andere moeten dan na het eten de afwas doen. Als we aangekomen zijn dan gaat Jacky nog even verder met zijn spannende verhaal en laat weten dat hier een Yurt staat, dat is een Mongoolse tent. Die heeft hij op zijn reis met de trans Siberië Expres ook gezien en hij vond het verbazend dat er in IJsland ook één stond.Het hostel ziet er prima uit en wij delen onze kamer met René en Piet (met bril). Als alles is uitgeladen gaan we wandelen naar de zeehonden die op het lavawad liggen. Het is een beetje koud en ik denk toch wel van windkracht 10 (zal wel wat overdreven, denk ik, maar toch!!!!). Je waait bijna uit je afritsbroek en foto’s maken valt niet mee ook omdat de zeehonden wel zo’n 200 meter ver weg liggen. Steeds meer zeehonden komen nieuwsgierig kijken wie of er nou naar hen staan te kijken daar aan de andere kant van het lavawad. Dat is best leuk om te zien die koppies boven het water uit. Als we richting Yurt willen lopen moeten we allemaal wat meenemen naar de Yurt want het is een stukje lopen van het hostel af. Het regent lekker en het is ook best wel koud. René heeft de BBQ’s aangekregen en Jacky kan gaan braaien (Afrikaans voor Bbqen) . Ik heb bewondering voor de koks van deze avond hoor want het is best afzien. Het vlees en de vis waren erg lekker. Jacky had ook een paar lekker warme en koude salade’s gemaakt. De wijn hebben we ons ook goed laten smaken en je werd er ook een beetje warm van. Yoghurtje toe en dan zijn de buiken weer vol en lopen we terug met de handen vol vuile vaat, die we met elkaar afwassen. Als alles aan kant is gaan we lekker naar bed.

Vrijdag 24 juli 2009
Op naar Grundarfjördur
Vannacht heeft het veel geregend maar als we naar de Yurt lopen voor ons ontbijt is het gelukkig droog. Als wij een beetje mopperen over het weer zegt Thomas…this is Island, but ’t is cold now!!!! Wij vinden Thomas een beetje op een papegaaiduiker lijken maar soms is hij ook wel weer grappig eigenlijk. ’s-Avonds stapt hij in zijn streepjes-pyjama en ook dan kijken wij of hij al zijn knoopjes wel dicht heeft, natuurlijk zijn die dicht! ‘t Wordt vandaag weer een busdag en het hangt van het weer af of we nog iets gaan bekijken. 1e Stop bij één of ander vis rek waar gedroogde stinkende vis ophangt die op gezichtjes lijken. Even verder een stop bij een schapenring - echt iets IJslands volgens mij - want wij hadden dat nog nooit gezien. Een grote houten cirkel die in een soort van taartpunten was verdeeld en zo kunnen de schapen dan gescheiden worden voor de verkoop of voor de wol. Wat later een heuse koffiestop voor koffie met een IJslandse oliebol. ½ 12 een vroege lunchstop en gelijk boodschappen tijd. Na weer een poos gereden te hebben stopten we in Stykkishólmur voor een 2 uur durende boottocht. In het winkeltje nog een walvisposter gekocht voor thuis. Zo kunnen we aan Stef (onze kleinzoon) laten zien welke walvissen we gezien hebben. Je vaart naar een eilandengroep van wel zo’n 2700 eilandjes (alle rotspunten die boven water uitsteken rekenen ze mee). We zien papegaaiduikers en veel andere vogels. Het weer was gelukkig goed opgeklaard al waaide het best nog wel een beetje. Ook zien we het “gezin zeearend” op het nest zitten en wij dachten dat mama en kind-arend thuis waren en dat papa-arend net terug kwam aanvliegen van zijn werk. De boot kon er niet te dicht naar toe varen vanwege de broodnodige rust van het gezin. Op een gegeven moment laten ze het ijzeren vis sleepnet over de zeebodem gaan en halen het dan even later op. De inhoud wordt op een soort toonbank gestort en dan mag je proeven wat je maar wilt, verser kan toch niet zeker???? Wij hebben heel stoer ook nog een paar dingen geproefd, ’t was best lekker. Nog 3 kwartiertjes in de bus en dan zijn we in Grundarfördur, een heuse plaats met echte auto’s en stoplichten. Je moet hier gewoon uitkijken met oversteken. Er was daar een kleurenfestival en dan is het feest natuurlijk. Het hostel was basic maar schoon en wij delen de kamer met Eric en Henk en Piet (met bril) .De stapelbedden kraken allemaal dus het zal een muzikale nacht worden, of iedereen moet zich niet verroeren vannacht!!!!! Douchen en omkleden want om 19 uur begint de muziek en die willen we niet missen natuurlijk. ‘t Valt een beetje tegen en het gaat regenen dus snel naar het besproken restaurant voor ons afscheidsdineetje. Er was een buffetje geregeld en Ties deed de afscheidsspeech. Hij bedankte Thomas voor zijn inzet en Jacky werd vereerd met een heus Djoser Edda verhaal. Het begon met Jacky en zijn 22 Djoservolgelingen. Het eerste wat Jacky tegen hen zei was…..: “ Jullie moeten snel 45.000 kronen pinnen en dan naar de bus”. Lachen natuurlijk en later vroeg ik aan Jacky of hij het volgelingenverhaal nog af ging maken. Moest hij nog even over nadenken zei hij. We drinken nog een wijntje en kruipen daarna stilletjes in ons piepende bed want iedereen sliep al.

Zaterdag 25 juli 2009
Op naar Reykjavik
Na een piepende nacht zorgen we zelf voor ons ontbijt en zo is het een gezellige drukte in de keuken van het hostel. We zijn natuurlijk ook vandaag weer stipt op tijd bij de bus met onze tassen. Daar gaan we weer al hobbelend over het schiereiland en je zou het thuis nog gaan missen….; Thomas zet ons af in Hellnar en voor de laatste keer gaan we wandelen door het lavaveld.langs de kust en het is er prachtig en we kijken goed om ons heen en maken nog maar eens foto’s van al dat moois. Op een veldje zitten heel veel kleine sternen en hun mama of papa die houden alles goed in de gaten. Als je te dicht in de buurt van het jong komt zou het zomaar kunnen gebeuren dat papa of mama-stern boven op je hoofd landt en dat wil je toch niet meemaken. We eindigen in Anarstapi waar een leuk grasdak cafeetje staat waar we lekker buiten in de zon koffie met gebak kunnen gebruiken.De bediening is heel traag vandaag en het geld wordt dus maar zo neergelegd en ze schuiven het zo de kassa in zonder na te tellen. Zo kan het dus in IJsland!!!! Om kwart voor 11 de bus weer in en dan komt Jacky de laatste dingen collecteren voor we morgen terugvliegen naar Amsterdam. Na 1½ uur verder bussen komen we aan in Borganes, even plassen en een broodje kopen en dan nog 70 kilometer rijden voor we in Reykjavik zullen aankomen. Jacky gaat zijn laatste Edda-verhaal afronden en daarna gaat hij toch proberen om het Ties zijn verhaal af te maken. Jacky en zijn 22 Djoser-volgelingen krijgt een wel heel origineel vervolg. Iedereen komt voor in zijn Edda verhaal en daarbij heeft Jacky goed geluisterd de afgelopen 2 weken en voor ieder dan een persoonlijk verhaaltje erbij. Knap gedaan hoor Jacky, een groot applaus kreeg hij vanzelf. We maken in Reykjavik nog een groepsfoto bij een paar standbeelden en dan gaan we naar ons logeeradres voor de laatste nacht en …. : Bij het Leger des Heils. Daar heb ik nou mijn hele leven al eens willen slapen.De kamer is eenvoudig maar netjes en voor ons zelf alleen, zelfs een wastafeltje maar de douche en wc natuurlijk op de gang. Het lekkerste is dat de bedden zijn opgemaakt en dat er een schone handdoek op de bedden ligt, heerlijk toch??? We gaan Reykjavik maar eens verkennen en alles ligt op loopafstand. We wandelen wat rond en zien 3 bruidjes, het is zeker trouwdag vandaag???? Het parlementsgebouw, het gemeentehuis en de winkels liggen vlakbij elkaar en om bij te komen gaan we maar een terras op zoeken en al snel komen er meer Djosers aanschuiven. Later hebben we afgesproken met Frederika en Petra bij de Mexicaan en Kim schuift er ook gezellig bij aan. Lekker uitgebreid gegeten en daarna staan we om ½ 9 klaar voor de spooktocht van Jonas. We drinken nog wat en gaan dan lekker naar bed. Morgen lekker uitslapen als je wilt.

Zondag 26 juli 2009
Op naar huis
Rond 7 uur ben ik wakker en Wim ligt nog lekker te slapen. Ik ga vast douchen en aankleden en de boel alvast een beetje inpakken want vandaag vliegen we weer naar huis. Als Wim ook aangekleed is gaan we ontbijten en iedereen is er zo’n beetje al. Op ons gemak gaan we de stad nog eens rondlopen en langs de haven. In de keuken van het hostel drinken we een kopje soep en gaan dan beneden zitten lezen en zo zachtjes aan komt iedereen erbij en wachten we op Thomas met de bus. Voor de laatste keer alles ingeladen en dan op weg naar Keflavik. Snik snik snik…..afscheid nemen van Thomas die staat te buigen als een knipmes. Jacky wordt door alle dames gezoend en bedankt voor alles wat hij voor ons heeft gedaan. IJsland was een mooie ervaring. Veel gezien en gedaan en heel veel foto’s gemaakt en met een beetje hulp straks een leuke DVD van IJsland om thuis nog eens na te genieten.

Dag IJsland, we hebben alles goed bekeken en in ons opgenomen .

Wim en Nita Bijl.