Transsiberie Express 2009

Reisverslag door Geert Kuipers

Reisschema
Dag 1 - vrijdag  10-07-2009: Amsterdam – Moskou (Rusland)
Dag 2 - zaterdag  11-07-2009: Moskou
Dag 3 - zondag 12-07-2009: Moskou
Dag 4 - maandag 13-07-2009: Moskou, trein naar Irkoetsk 
Dag 5 - dinsdag 14-07-2009: trein
Dag 6 - woensdag 15-07-2009: trein
Dag 7 - donderdag 16-07-2009: trein
Dag 8 - vrijdag 17-07-2009: aankomst in Irkoetsk
Dag 9 - zaterdag 18-07-2009: Irkoetsk
Dag 10 - zondag 19-07-2009: Irkoetsk, trein naar Ulaan Baatar(Mongolië)
Dag 11 - maandag 20-07-2009: trein
Dag 12 - dinsdag 21-07-2009: trein, aankomst Ulaan Baatar
Dag 13 - woensdag 22-07-2009: Ulaan Baatar - Midden Gobi – Unstijn Hijd
Dag 14 - donderdag 23-07-2009: Gobiwoestijn
Dag 15 - vrijdag 24-07-2009: Gobiwoestijn - Bayanzag
Dag 16 - zaterdag 25-07-2009: Bayanzag - Khujirtvallei
Dag 17 - zondag 26-07-2009: Khujirtvallei - Orkhonvallei
Dag 18 - maandag 27-07-2009: Orkhonvallei
Dag 19 - dinsdag 28-07-2009: Orkhonvallei - Khar Khorin
Dag 20 - woensdag 29-07-2009: Mongol Els – Ulaan Baatar
Dag 21 - donderdag 30-07-2009: Ulaan Baatar, trein naar Beijing(P.R. China)
Dag 22 - vrijdag 31-07-2009: aankomst Beijing
Dag 23 - zaterdag 01-08-2009: Beijing
Dag 24 - zondag 02-08-2009: Beijing
Dag 25 - maandag 03-08-2009: Beijing - Amsterdam

Deelnemers
Saskia, Tineke, Joke en Erik, Guy, Eugene, Hein en Elly, Theo en Hanny, Rinze, Kristian, Jannie en Joop, Antje, Martijn, Daniëlle en Jasper, Peter, Geert
 
Reisbegeleiding Djoser 
Madelène 
 
Van dag tot dag
 
Dag 1 – vrijdag 10 juli 2009, van Amsterdam naar Moskou
Vliegafstand: 2150 KM, vliegtijd 3 uur en 30 minuten

Na een vlucht van 3 ½ uur wordt vrijdagmiddag rond de klok van 15:00 uur voet op Russische bodem gezet. In het vliegtuig wordt al duidelijk dat ze in Rusland graag de Mexicaanse griep zoveel mogelijk buiten de deur willen houden. Naast een extra formulier wat ingevuld moet worden over je verblijfplaatsen in de afgelopen maand is er bij het verlaten van het vliegtuig een controle op de lichaamstemperatuur. Gelukkige geen oververhitte personen aan boord dus iedereen was welkom. De mazzel was met ons, geen rijen met wachtende passagiers voor de paspoort controle, voor Russische begrippen ging het super vlot. Bagage bij elkaar geraapt en nu maar wachten tot de groep compleet was. De eerste kennismaking was op Schiphol al een feit dus het ijs was al snel gebroken. Leuke groep, goede mix van leeftijden (tussen de 25 en 65 jaar) en uit alle windstreken van Nederland hoewel het Noorden aardig vertegenwoordigd is. Eenmaal buiten de terminal bleek het in Moskou een beetje miezerig weer te zijn, past eigenlijk wel bij het Rusland, beetje grauw en grijs. Na een busrit van ongeveer een uurtje kwam het hotel in zicht. De locatie van ons onderkomen is in het westelijk stadsgedeelte, buiten het eigenlijk centrum maar met een goede verbinding per metro naar de binnenstad. Het blijken de onderkomens geweest te zijn voor de sporters tijdens de Olympische spelen van 1980 in Moskou  Grote betonnen blokken, 28 verdiepingen en ongeveer 50 kamers per verdieping. Beetje vergane glorie maar slecht is het zeker niet te noemen, functioneel zullen het maar noemen. De kamer is goed, de douche is prima en over het ontbijt hoor je me zeker niet klagen. Na een korte opfrisbeurt op de kamer met een deel van de groep de stad in voor een eerste verkenning. Moskou leer je het beste kennen door gebruik te maken van je benen en voor de lange afstanden het geweldige metrosysteem. Je kunt veel zeggen maar op dit vervoermiddel kan Moskou trots zijn, niets op aan te merken, goedkoop (dat spreekt me zeker aan), snel, efficiënt, op tijd en systematisch. Hiervan kan bijv. Amsterdam nog wat leren. De eerste indruk is geweldig, een stad met een enorme historie, rijk is aan cultuur. Een beetje rond gelopen om dat op te snuiven, Rode Plein, Kremlin en de nogal in het oog springende Basilius kathedraal met zijn gekleurde koepels in de vorm van een ui. Stuk voor stuk wonderen van schoonheid. Genoeg voor de eerste dag, terug richting hotel, een wodkaatje als slaapmutsje en daarna gestrekt. 
 
Dag 2 – zaterdag 11 juli 2009, Moskou

De wekker gaat om half acht want na het ontbijt staat om half negen de eerste een eerste briefing van onze Djoser reisbegeleidster Madelène op het programma. Goede keus van Djoser, iemand met de nodige ervaring op deze reis. Het is voor haar de 6e keer dat ze deze trip maakt.
Met  de liefhebbers, en dat waren de meesten, gaan we daarna met haar de stad in voor een  metro excursie. Alvorens Moskou bovengronds te verkennen is het een must om dat eerst ondergronds te doen. Dit is zeker de moeite waard.  Verschillende stations zijn rijk gedecoreerd met bouwkunst, beelden en mozaïeken, een soort museum onder de grond. Tevens een goede manier om te ontdekken hoe de ondergrondse in elkaar zit. 
Na deze tourtocht onder de grond toch maar weer het daglicht op gezocht. Via de Arbat (de PC Hooft van Moskou) richting Rode Plein gelopen en wat rond gekuierd. Na een lunch ben ik met 4 anderen richting de Moskva rivier gelopen en hebben de boot gepakt voor een ritje op de rivier. Het was aangenaam verpozen op de boot, relaxed en toch ook weer een leuke manier om de stad vanuit een ander gezichtspunt te bekijken. Na 2 ½ uur varen was de eindbestemming bereikt, even wat vocht bijgetankt en vlug weer terug met de metro naar het hotel. ‟s Avonds een sight-seeing tour Moskou by-night. De champagne en chocolade maakte deze dag compleet. Rond de klok van 12 op bed geploft, pffffff wat een indrukken. 

Dag 3 – zondag 12 juli 2009, Moskou

Aangezien het zondag was is de dag rustig begonnen. Geen gehaast en met een lekker relaxed ontbijt. Iedereen kon vandaag zijn/haar eigen gang gaan, geen verplichtingen dus.  Een goed moment dus  om met een aantal iets te gaan ondernemen. J e bent namelijk niet alle dag te gast in Moskou. Uiteindelijk is de keuze gevallen op een bezoek aan het Novodevitsji klooster. 
Met een groepje van 7 personen hebben we dit culturele uitstapje gemaakt. Je hebt Rusland niet gezien als je geen klooster hebt bezocht, een must dus. Het is gebouwd in de typisch Russische bouwstijl, vooral witte gebouwen met grote gouden koepels, in de vorm van een ui,.Dit klooster is met name bekend vanwege aanpalende begraafplaats. Dit kerkhof is naast de Kremlin-muur de meest pretentieuze begraafplaats waar prominente Russen hun laatste rustplaats hebben gevonden(o.a. Tsjechov, Gogol, Rubinstein, Stanislavski, Gromyko, Kroesjtsjov, Jeltsin en Raisa, de vrouw van de oud Russische president Gorbatsjov. Het is alleen een beetje lastig zoeken wie/waar begraven ligt als je zoals wij het Russische schrift niet meester zijn. Na veel vijven en zessen uiteindelijk de graven ontdekt van Nikita Krjoesjtsjov en Bois Jetsin.Na nog wat rond gelopen te hebben de metro gepakt richting Rode Plein. Nog een beetje vroeg voor het avondeten dus nog snel nog even een kijkje genomen in het meeste bekende warenhuis van Moskou, GOEM. Alle modehuizen uit Parijs en Italië zijn in GOEM vertegenwoordigd, incl. de bijbehorende prijzen. Niets gekocht, behalve een lekker cappuccino. Lekker, die gaat er altijd wel in. Het eten is vandaag makkelijk gehouden, een snack op de hoek van het hotel. Op de kamer alvast de boel weer een beetje ingepakt. Immers morgen, maandag, gaat de treinreis beginnen. 

Dag 4 – maandag 13 juli 2009, vertrek uit Moskou, trein naar Irkoetsk

Gelukkig goed geslapen. Een beetje nachtrust doet je goed. Na een stevig ontbijt, goede basis voor de treinreis, de rugzak op orde gebracht en de kamer verlaten. Nog snel wat inslaan bij de buurtsuper, immers in de trein is geen winkeltje dus het maken van een noodrantsoen is geen overbodige luxe. 
Om half twaalf was het verzamelen geblazen in de lobby van het hotel waarna de hele boel in de bus geladen kon worden. Binnen ongeveer 3 kwartier zouden we op het treinstation van vertrek zijn maar helaas dit liep iets anders. Halverwege de rit bleek het ABS systeem (kennen ze dat ook al n Rusland?) de remmen van de bus te blokkeren. Het gevaarte stond stil voor een verkeerslicht en er was geen beweging meer in te krijgen, niet vooruit en niet achteruit. Sloeg de paniek toe? Nee hoor, echt niet. Er was immers nog tijd genoeg, nog minstens 1 uur voordat de trein zou vertrekken. Maar wat nu. Nog enige overleg tussen Madelène en de chauffeur werd besloten om telefonisch een reserve bus op te roepen. Iedereen de bus uit, bagage uit het ruim gehaald en maar wachten aan de kant van de weg. Omdat de bus geen kant op kon en stil stond op tramrails ontstond er al snel een enorme file van hier tot aan Tokio. Geheel Moskou was ontregeld. Echter, waarschijnlijk stond de reserve bus vast in de file terwijl de tijd begon te dringen. Dan maar naar het dichtstbijzijnde metrostation om naar het treinstation te gaan. Om een lang verhaal kort te maken, we hebben de trein gehaald.  We hadden geen 2 minuten later moeten zijn want dan hadden we treinreis naar Irkoetsk op onze buik kunnen schrijven. Snel de coupe in,  buiten ademen. Na een uurtje begon iedereen weer wat bij te komen en hebben we kwartier gemaakt in onze coupe. Ik, als 1 van de alleen reizende personen, ben ingedeeld bij Tineke en Saskia, 2 vriendinnen en beide basisschool onderwijzeressen en Madelène onze Djoser reisbegeleidster. Ik moet zeggen heel aangenaam gezelschap. 
Het leven aan boord van de Trans Sib. is eigenlijk heel relaxed. Je moet je er bij neer leggen dat je 4 dagen en 4 nachten in een trein zit met al z´n beperkingen. Iedereen beleeft het op zijn of haar eigen manier, de één vind het prima, een andere vindt het net lang genoeg. Het is een beetje een soort van kamperen, in de rij om naar het toilet te gaan en douchen is er niet bij. Iedere wagon staat onder streng beheer van een van steward/stewardess, een Provodnik/Provodnika genaamd. Het zijn er 2 per wagon in 24-uren wisseldienst. Het zijn vaak niet de meest vriendelijke persoonlijkheden, en het meest door hun gesproken woord is NJET. Je bent afhankelijk van hun gemoedstoestand, zeg maar hoe de pet staat, want echt aardig en service gericht zijn ze niet. Wij hebben het echter niet super slecht getroffen, afwisselend een man van middelbare leeftijd met veel goud in zijn mond en die niet vies was een behoorlijke slok wodka en een pittig vrouwtje, Irma, van eind twintig die duidelijk maakte dat zij de baas was. Het is nooit verkeerd om de Provodnik te vriend te houden alleen al om er bijv. voor te zorgen dat er toiletpapier op de WC aanwezig is. Sta er niet raar te kijken dat het op is en ook niet meer aangevuld wordt, eigen wc papier mee dus!!
 
Van tijd tot tijd wordt gestopt, soms heel kort (2 minuten stop) en soms wat langer (20 – 30 minuten). Ongeveer een half uur voor een grote stop worden de toiletten afgesloten, en als je daarna moet heb je echt een probleem want Njet is Njet. Een grote stop bekent dat je even buiten op het perron de benen kunt strekken en wat eten en drinken inslaan om de volgende uren weer door te komen. Het perron stroomt bij aankomst vol met de plaatselijke bevolking die probeert van alles aan de man/vrouw te brengen, vers geplukte aardbeien, eigen broodbaksels, pannenkoekjes met kaas, stukken worst, komkommers, tomaten, knoflook, noem het maar op. Bij de Russische passagiers is vooral de pivo (bier) erg populair. Na de rantsoenen weer te hebben aangevuld snel weer de trein. Er gaat geen fluitje bij vertrek dus een beetje in de buurt blijven van de trein is wenselijk want het missen van de trein is niet echt aan te bevelen. 
 
Eten in restauratie is mogelijk. De keuze is wel beperkt maar op zich is het wel OK. Ook hier geldt weer op is op en als bijv. de gasfles leeg is dan kan het zo zijn dat er niet meer gekookt gaat worden. Het is dus altijd goed om wat instant voedsel bij de hand te hebben. 
 
De tijd in de trein wordt doorgebracht met het naar buiten kijken, beetje lezen, muziek luisteren, luieren, en vooral veel kletsen en buurten. Het is een ideale manier van onthaasten, besef voor dag en tijd verdwijnt. 
 
Het slapen in de trein ging prima. Goed je hebt geen luxe hotelbed maar al met al is het me erg meegevallen. Het ´ kedengedeng, kedengedeng, oehoeoeoe` van de trein heeft wel iets rustgevends, het wiegt je vanzelf in slaap. Als je na 4 dagen uit de trein stapt heb je nog het gevoel dat je wiebelt. „s Morgens is het vaak in de rij staan voor de badkamer voor zover je daarvan kunt spreken natuurlijk. Vergelijk het maar met een toilet in een Nederlandse trein meer is het niet. Besef dan nog dat er per wagon 2 van deze ruimtes aanwezig zijn die gedeeld moeten worden met ca. 40 personen, denk daar maar eens goed over na. Maar goed ook dat went. Toiletteren en klets koud water over je gezicht en wakker ben je. De rest doe je wel in je coupé. Hier en daar een snelle reiniging met meegebrachte vochtige doekjes, flink veel deodorant en goeide spuit eau de toilette doet wonderen. Ontbijten doe je in je coupé vanuit je boodschappentas, brood, kaas, koppie thee, een fruitje, helemaal goed. Iedere wagon beschikt over een soort van boiler waaruit je heet water kunt tappen. De meegebrachte theezakjes, oploskoffie en bouillon zorgen voor de nodige variatie in diverse warme dranken. 
 
Het landschap dat we gedurende de reis naar Irkoetsk passeren is niet super boeiend. De eerste 3 dagen was het heel vlak, veel bos (merendeels berkenbomen), groene weiden met weinig variatie. De passerende dorpjes, plaatsen en steden zorgen voor de nodige afwisseling. De laatste dag veranderde het landschap een beetje van vlak naar heuvelachtig. 
 
De 4 dagen treinen is wat mij betreft precies goed. Ik ben een hele ervaring rijker en zeker geen illusie armer. Maar wat kan het dan lekker zijn als je dan eindelijk op je hotelkamer in Irkoetsk bent en weer onder een douche kunt staan, dat is pas echt genieten, super!
 
Hieronder volgt een schematisch overzicht van de 4 dagen in trein zodat een beetje duidelijk wordt hoe de route er uit zag, compleet met KM en tijden. De afstand Moskou – Irkoetsk is ongeveer 5200 km. Er wordt in 5 tijdzones gereisd maar voor het gemak wordt standaard in de trein de Moskou tijd aangehouden. 
 
Dag 4 – KM 0; Moskou – maandag 13 juli 13:40

Yaroslavski station. Het begin station voor de meeste treinen die de Trans Siberië route rijden . Het is gebouwd in 1902 in de vorm van een Russisch fort (Terem)
 
KM13 Los
Vlak na dit station gaat de trein over de Moskou Ringweg. Deze weg markeert de stadsgrens.
 
KM 73 Sergiev Pasad (Zagorsk)
Prachtige blauwe kathedraal met gouden torens. Lange tijd was deze stad de zetel van de Russisch orthodoxe kerk totdat deze in 1988 naar Moskou werd verplaatst.
 
KM 284 Yaroslav
Werd in 1010 gesticht, gelegen aan de Wolga. 637.000 inwoners. Aan beide zijde mooie kathedralen. Nadat het station 5 minuten achter ons ligt steken we de Wolga over. Op dit punt is de rivier ca. 1 km breed. De Wolga is de langste rivier van Europa, 3700 km lang en mondt uit in de Kaspische zee. Wat de Nijl is voor Egypte, is de Wolga voor Rusland. De brug er overheen is gebouwd in 1910. 
 
KM 356
Nieuwe locomotief
 
KM370-378
Op de Kostmskaya vlakte van ca. 60.000 km2 in het Wolga bassin.
 
KM 420 – 1266 Tijdzone Moskou + 1
 
KM 501 Galich
Stad waar de deur grendels voor de Lada worden gemaakt.
 
Dag 5 – dinsdag 14 juli – Neja

KM 957 Vyatka/Kirov
Gedurende de W.O.II werden veel munitiefabrieken vanuit het Europese deel van Rusland naar deze stad overgebracht.
 
KM 1194 Balyezino
Nieuwe locomotief
 
KM 1233 Chepta
Twee kilometer na het station wordt de Cheptsarrivier overgestoken en blijven deze ongeveer 250 km volgen. Het is aanloop route naar de Oeral.
 
KM 1267 – 2496 Tijdzone Moskou + 2
 
KM 1387 Chaikovskaya
Dit station is vernoemd naar de componist Peter Tsjaikovski (1840-1893) die 180 km ten zuid-oosten van deze stad werd geboren in een kleine fabrieksstad. Tot op heden werd aangenomen dat hij was gestorven aan de cholera maar onderzoekers hebben aangetoond dat het werd gechanteerd,. Hij werd gedwongen vergif in te nemen om te voorkomen dat zijn affaire met een neef van één van de notabele uit St-Petersburg aan het licht kwam.
 
KM 1432 Kama rivier
Vlak voor Perm wordt de Kama rivier overgestoken over de 900 meter lange brug die is aangelegd in 1899. Vanuit hieruit kun je Perm mooi zien liggen tegen de heuvels.
 
KM 1436 Perm
Een stad met meer dan één miljoen inwoners, gesticht in 1723 en een industrie centrum. RL Jefferson fietste in 1896 vanuit Londen hier naar toe. Kort nadat het station wordt verlaten wordt over een smalle brug een drukke straat overgestoken. Ooit was dit de Siberische Trakt (Grote Postweg) die tot 1863 door Perm liep. Het landschap verandert, de bossen maken plaats voor open weiden en velden.
 
KM 1777 Europeese – Aziatische grensobelisk
Een witte stenen obelisk, ten oosten van het platform van Vershina station markeert hier de grens.
 
KM 1816 Jekaterinburg
Dit is de grootste stad in het Oeralgebergte. Het is de stad waar de laatste Tsarenfamilie is vermoord. Weer een nieuwe locomotief. En na ca.70 km na deze stad wordt de Oeral verlaten  maar zijn nog niet in Siberië.
 
Dag 6 – woensdag 15 juli Tnaickij (tussen Jekaterinburg – Tyumen)
KM 2102 Siberië
Hier begint Siberië
 
KM 2144Tyumen
De oudste stad van Siberië, gesticht in 1586. Voor 1990 kwamen zeker 1 miljoen veroordeelden en bannelingen(mannen, vrouwen, kinderen, prinsen, prinsessen en notabelen) door deze stad op weg naar hun verbanningsoord in Siberië. Velen werden ondergebracht in barre omstandigheden in de lokale gevangenis. De omstandigheden voor emigranten, die vrijwillig naar Siberië verhuisden, waren niet veel beter, maar zij hadden in ieder geval de vrijheid. Tyumen is tegenwoordig een belangrijke stad door de ontdekking van olie en gas in de bodem. Andere industrieën zijn scheepsbouw en houtverwerking.
 
KM 2497 – 3478 Tijdzone Moskou + 3
 
KM 2706 Irtyshchrivier
De rivier ontspringt in China en mondt na 3000 km uit in de Ob rivier. De brug is 650 meter lang en is gebouwd op granieten pilaren die uit de Oeral komen en 1000 km per boot zijn vervoerd naar de constructie plaats.
 
KM2712 Omsk
Omsk was destijds het hoofdkwartier van de Kozakken in Siberië. De schrijver Dostojevski heeft hier vanaf 1849 vier jaar gevangen gezeten. Het is de 2e grootste stad van Siberië. 
 
Het spoor loopt de volgende 600 km door de ongastvrije, Baraba steppe. Vanuit de trein lijkt het of er in de verte een bos ligt maar als je er naar toe zou lopen kom je nooit dichterbij. Het zijn een aantal bomen bij elkaar die allemaal even ver uit elkaar staan. Het gebrek aan wegwijzers in dit gebied heeft al honderden doden geëist. Dit gebied is in het voorjaar een hel, de lucht is dan vol met muskieten. De Baraba steppe is een broedgebied voor eenden en ganzen,  jagers schieten er zo'n vijf miljoen vogels per jaar. Onder de steppe ligt een enorm reservoir met heet water, geo-thermische energie, wat op dit moment wordt onderzocht.
 
Als ik aan Omsk denk heb ik altijd dat liedje van Drs.P. In mijn hoofd, “ Omsk is een mooie stad maar net iets te ver weg, Trojka hier, Trojka daar, overal is paardenhaar”.
 
KM 3332 De grote Ob rivier
Na al meer dan een eeuw in gebruik te zijn, functioneren de bruggen langs het spoor nog prima. De spoorbrug is een klassiek model en is 870 meter lang. Men startte met de bouw in 1893. De bouw ging het hele jaar door onder soms barre omstandigheden. 
De Ob rivier is een van de langste rivieren ter wereld. Hij loopt meer dan 4000 km naar het noorden door Siberië vanaf het Altaigebergte naar de golf van Ob in de Arctische oceaan. 
 
Eenmaal op brug ziet men  Novosibirsk de grootste stad van Siberië en de Oktyabriski haven.  Het treinstation dat 3 kilometer verderop ligt, is het grootste in Siberië.
KM 2479 – 4472 Tijd\zone Moskou +4
 
Dag 7 – donderdag 16 juli – Jaskin 

KM 3613 -3623
De trein klimt omhoog richting Marinswk
 
KM 3932 -3933 
Op de helft van Moskou naar Beijing. Hier staat een witte obelisk om aan te geven dat men halverwege Moskou en Beijing is. Het spoor gaat over een heuvelachtig gebied, over de taiga met een paar scherpe bochten (4006 – 4012)
 
KM 4227 Uyar
Eigenlijk heet dit stadje Uyarspasopreobrazhenskoye, probeer dat maar eens uit te spreken. Misschien lukt het na een paar wodka.
 
KM Zaozernaya
Een zijspoor loopt naar de geheime stad Krasnoyarsk-45 (of Zelenogorsk) waar een ruimtevaart centrum is. 
 
KM 4474 – 5780 Tijdzone Moskou +5
 
Het spoor loopt nu richting het zuidoosten naar Irkoetsk. De volgende 600 km gaat door Rusland grootste gebied van houtindustrie, De vele rivieren worden gebruikt om de stammen te transporteren wat “drijvend” gebeurt. De route is indrukwekkend en passeert rivieren en ravijnen. 
 
Dag 8 – vrijdag 17 juli – Sajanski

KM 4789
Er ligt een groot kerkhof met een blauw hek naast de spoorlijn. Sommige graven zijn versierd met rode sterren, andere met rode kruizen.
 
KM 4804
Op dit punt ligt een houtzagerij met een dorpje op de achtergrond.
 
KM 5185 Irkoetsk – 04:45
Het Parijs van Siberië
 
Irkoetsk, de eerste trein etappe zit er op. Rond een uur of half elf in hotel aangekomen maar helaas nog geen kamers beschikbaar.Twaalf uur en geen minuut eerder konden we ons onderkomen voor de komende dagen betrekken, Eindelijk weer onder de douche en dat is een heerlijk gevoel. Na mezelf verder te hebben geïnstalleerd op de kamer ben ik daarna op mijn eigen houtje de stad ingelopen voor een eerste verkenning. Ook de maag begon ondertussen een beetje te knagen. Omdat op te lossen is er even een punt pizza naar binnengewerkt. 
 
Irkoetsk is geen erg grote stad. Met ongeveer 639.000 inwoners is het de hoofdstad van Oost-Siberië. Irkoetsk ligt aan de Angara rivier welke uitmondt in het alom bekende Baikalmeer. 
 
Ik ben door de stad gelopen, via de Karl Marx straat, richting Angara rivier. De stad is nogal bekend om zijn oorspronkelijke houten huizen waarvan hier en daar nog aardige exemplaren overeind staan. Ik ben langs de Angara rivier gewandeld en via de Rossijkaja straat richting Kerk van de Zaligmaker, de Kathedraal van de Drie Koningen en de plek waar den eeuwige vlam brandt gelopen. Dit laatste ligt achter het Gouvernementsgebouw. Beslist allemaal de moeite waard om te zien. Daarna weer retour hotelkamer en de avond afgesloten met een snack in een soort van McDonald‟s samen met kamergenoot Peter. Het was geen top maaltijd maar te eten was het zeker. Wonder boven wonder goed geslapen aangezien onze hotelkamer aan de voorzijde lag met de nodige herrie beneden op straat.
 
Dag 9 – zaterdag 18 juli

Na een goed ontbijt met de hele groep om 09:30 uur de bus in voor een Baikalmeer tour. Onderleiding van gids ter plekke Vera een eerst stop gemaakt bij het openlucht museum ergens tussen Irkoetsk en Listvjanka. Het museum heeft een leuke collectie gereconstrueerde houten huizen in traditionele vorm, een soort van openluchtmuseum Arnhem maar dan voor deze omgeving. Rond 12:00 was er genoeg rond gekeken en is tocht richting Baikalmeer voortgezet. Eenmaal ter plekke eerst maar ff een koffie gescoord en daarna op de boot voor een rondvaart van een uurtje, altijd leuk. Het Baikalmeer is een heel bijzonder meer, het grootste zoet water meer ter wereld, ook het diepste en het koudste. Het heeft een opp. van ong. 35.000 km² en heeft een diepte van 1800 meter. Het water is zo zuiver dat het bijna op gedestilleerd water lijkt. Dat het koud was heb ik gevoeld, heb er ff tot aan mijn knieën ingestaan maar dat was dan ook genoeg. Na een hapje te hebben gescoord en nog wat rond gedwaald te hebben terug in de bus richting de basis in Irkoetsk. Eenmaal terug in het hotel nog wat boodschappies ingeslagen en de rugzak gereed gemaakt voor vertrek. De 2e ronde!
 
Dag 10 – zondag 19 juli 2009, vertrek uit Irkoetsk, met de trein naar Ulaan Baatar (Mongolië)

KM 5274 – 78
Het Baikalmeer
 
KM 5312 Slyudyanka
De volgende 180 km wordt het Baikalmeer gevolgd.

KM 5537 
Het spoor loopt vanaf hier tot Ulan Ude naast de Selengerivier door de Selengevallei
 
KM 5642 Ulan Ude
Hier splitst het spoor zich, het ene gedeelte gaat door naar Mongolië en het andere direct naar Beijing. De elektrische locomotief wordt vervangen door een diesel.
 
KM 5771 – 99
Gooselake
 
KM 5895 Naushki 
De Russische grens. Hier 6 uur stilgestaan
 
Afstand Moskou tot aan grens Mongolië: 5895 KM 
 
Dag 11 – maandag 20 juli, Mongolië, trein naar Ulaan Baatar

KM wordt weergegeven in afstand vanaf de grens tot aan de grens met China
 
KM21 Sukhbaatar
De Mongoolse grens. Een stop van ruim 2 uur.
 
KM381
De trein begint aan de afdaling richting de vallei waarin Ulaan Baatar ligt. 
 
KM404 Ulaan Baatar
 
Afstand grens Mongolië tot aan Ulaan Baatar: 404 KM
 
Dag 12 – dinsdag 21 juli 2009, Ulaan Baatar (Mongolië)

Het is dinsdag 21 juli als we in Ulaan Baatar arriveren. Rond 10 over zes in de ochtend rolden we het station binnen na een rit van iets meer dan 1000 km waar we in totaal meer dan 20 uur over gedaan hebben. Het was soms afzien. De passage van Russische grens heeft ongeveer zeven uur gekost. Wat een enorme bureaucreatie en machtsvertoon. Als toerist moeten ze je eigenlijk niet in Rusland vandaar de enorm lange wachttijden, komt een beetje over als toeristen pesten.   Als de trein stilstaat is er geen airco aan en als je er niet uit mag dan lopen de temperaturen behoorlijk op in de wagon. Op een bepaald moment was het 32 graden, pffff, afzien dus. 
In Mongolië is het gelukkig een stuk beter. De totale wachttijd was ongeveer 2½ uur, dus dat was een makkie. Ook de mensen zijn hier opeens een stuk vriendelijker. Een vriendelijk: "Welcome in Mongolia" van de grenspolitie.  De landschappen tijdens deze reis waren prachtig en adembenemend, werkelijk een feest om naar buiten te kijken. Hoe saai het tussen Moskou en Irkoetsk was, het stuk tussen Irkoetsk en Ulaan Baatar heeft dat meer dan goed gemaakt.  Net voor 07:00 uur in de ochtend, dinsdag 21 juli, in ons hotel aangekomen. Helaas waren de kamers nog niet klaar maar er wel kon aan het ontbijt aangeschoven worden. Dat was niet tegen dovemansoren gezegd. Omdat de kamers niet voor 09:00 uur gereed waren, eerst maar de stadsrondrit gedaan. Voor een aantal was dat een klein dompertje want het verlangen naar een warme douche was enorm groot.  
Het was zeker de moeite waard om in de stad rond te toeren. Mongolië is vele malen groter dan Nederland maar heeft slechts ong. 3.5 miljoen inwoners waar van een derde in Ulaan Baatar woont.  

Na het passeren van het grote plein in het midden van de stad met het regeringsgebouw (incl. standbeeld van de grote Djengis Khan) een ritje gemaakt naar een hoog gelegen punt voor een mooi panorama over de stad. Tevens is hier een monument met mozaïeken die de historie vanaf ca. 1800 uitbeelden.
De reis is vervolgd naar het grootste Boeddhistisch klooster van Ulaan Baatar en een bezoek aan het natuur historisch museum. Tenslotte is er een stop gemaakt voor lekkere cappuccino die genuttigd is op het terras van Chez Bernard. Deze tent wordt uitgebaat door Belg die al enige jaren in Ulaan Baatar woont. Een paar meter verderop zit Café Amsterdam, Hollanders dus, tja wat moet je hierop zeggen. Na een korte stop in hotel de stad ingegaan om nog een beetje rond te loeren en nog wat inkopen te doen voor de kampeertocht die morgen, woensdag 22 juli, gaat beginnen. Na de boodschappen weer bij Chez Bernard neergestreken en al gauw gezelschap gekregen van nog een paar van onze groep. Na wat gegeten te hebben en er aanstalten gemaakt moest worden om terug te gaan naar het hotel begon het vreselijk te hozen en onweren. Dit compleet met hagel, alles stond blank. Maar goed, ik moest toch terug naar het hotel dus maar hard gaan lopen. Ik had geen droge draad meer aan mijn lijf. Snel kleding gewisseld en naar beneden gegaan waar de bus al klaar stond om naar een Mongools variété programma te gaan. Het was maar een uurtje maar erg gaaf. Een combi van muziek, zang, dans en enige acrobatiek. Vooral de zang is erg bijzonder, een soort mengeling van hele lage en hele hoge tonen en keelklanken.  
 
Na het vertier weer naar het hotel en nog een tijdje zitten bomen en borrelen in de lobby. De kamer opgezocht en de bagage gesplitst, wat gaat er mee op kamp en wat kan er in het hotel achterblijven. De Gobi trip kan beginnen! 
Dag 13 t/m dag 20 – woensdag 22 juli t/m woensdag 29 juli 2009 – Gobi Tour
 
Dag 13 – woensdag 22 juli - 320 KM Zuid
08:30: Vertrek uit Ulaan Baatar
13:00: Lunch in oase
14:00: Vertrek lunchplaats
15:00: Bezoek Bagagazrinn Chulnu klooster ruïne
16:00: Bezoek klein klooster en stupa Unstyd Hijd, Zuutin Khilad, 
18:20: Aankomst overnachting wildkamp, Unstyd Hijd (ca. 1400 meter hoogte)
 
Dag 14 – donderdag 23 juli 273 KM Zuid
07:45: Vertrek uit Unstyd Hijd
09:30: Bezoek dorp Tsiglang Da Zum en drinkplaats voor kamelen
12:45: Lunch in groene vallei, Bayanhoshuunii AM, onder een Tooroi boom
14:00: Vertrek lunchplaats
15:00: Bezoek Moltzog Els Zandduinen
16:00: Aankomst voor overnachting in Gerkamp Juulchin 
           Gobi Dessert Ger Camp (ca. 1445 meter hoogte)
 
Dag 15 – vrijdag 24 juli - 133 KM Zuid
08:00: Ontbijt in Gerkamp
08:45 – 11:20 bezoek Gurvan Saihan en Yoli Gorge kloof, Yoliin AM
13:00: Lunch in Gerkamp
14:00: Vertrek uit Gerkamp
15:00: Bezoek Flaming Cliff/Rocks, Bayan Zag
15:35: Aankomst overnachting wildkamp Saxual Srubwood Forrest (ca. 1134 meter hoogte) 
17:30-18:30: Kamelen rit

Dag 16 – zaterdag 25 juli - 345 KM Noord-Noordwest
07:00: Ontbijt
07:45: Vertrek uit Saxual Srubwood Forrest
08:25: Autopech, vervanging onderdeel bij dynamo
09:10: Reparatie gefixed
10:00. Bezoek dorp Nanda Lovoo
10:20: Vertrek Nanda Lovoo
11:50: Bezoek ruines Onginn Khud
13:00: Lunch op veld na dorp Saihkasovoo
18:45 Aankomst overnachting wildkamp grasvallei Zuid Khujirt 
          (ca. 1748 meter hoogte)
 
Dag 17 – zondag 26 juli – 95 KM Noord-Noordwest
08:00: Ontbijt
09:00: Vertrek Zuid Khujirt
09:30: Bezoek stadje Khujirt
10:50: Vertrek Khujirt
11:45: Bezoek uitkijkpunt Orkan rivier
12:00: Vertrek uitkijkpunt
12:10: Aankomst lunchplaats bij rivier Tsagaan Gol
14:00: Vertrek lunchplaats
15:00: Aankomst overnachting wildkamp Orkan Vallei
          (ca. 1610 meter hoogte) 
 
Dag 18 – maandag 27 juli – 15 KM Noord-Noordwest
08:15: Ontbijt
09:00-11:00: Bezoek aan nomadenfamilie in Ger tent
12:30: Lunch in wildkamp Orkan vallei
15:00: Vertrek naar Gerkamp
16:00: Aankomst Anar Gerkamp, Kharokim (ca. 1610 meter hoogte) 
 
Dag 19 – dinsdag 28 juli – 110 KM Noord-Noordoost
08:35: Ontbijt
09:00: Wandeling naar monument Rijk der Hunnen, Turken en Mongolen
10:20: Vertrek uit Anar Gerkamp
11:00: Bezoek tempel complex Erdenee Zuu, Kharokim
13:00: Lunch in het veld naast het tempel complex Erdenee Zuu
13:50: Vertrek lunchplaats
14:35: Korte stop, Ovoo
15:00: Korte stop, Stupa´s
16:00: Aankomst Samart Tourist Gerkamp, Xugu Xasin Camp
 
Dag 20– woensdag 29 juli – 278 KM Oost
07:00: Ontbijt
07:45: Vertrek uit Samart Tourist Gerkamp
13:30: Aankomst in Ulaan Baatar
 
Afgelegde afstand in Mongolië tijdens de Gobi tour: 1569 KM
 
Ulaan Baatar, woensdagavond 29 juli 2009 - Weer boven water(zand) Zo we zijn weer aangeland in Ulaan Baatar na een fantastische omzwerving door een gedeelte van de Gobi woestijn. Na een tocht van 8 dagen en bijna 1600 km zit helaas ook weer dit deel van de reis er op. Ik moet wel eerlijk bekennen dat dit zeker een hoogtepunt, letterlijk en figuurlijk, is geweest.   De natuur waar door je heen crost is onbeschrijfelijk mooi. Het is mooier dan de foto's die ik gemaakt hebt. Wil je het werkelijk zelf ervaren dan moet het live meemaken.  

Het klinkt misschien, gezien door een Nederlandse bril, niet veel om 1600 km in 8 dagen af te leggen. Het is eigenlijk gezegd maar 200 km per dag, pffff een eitje zou je denken. Geloof me dat het een groter eitje is dan een struisvogel ei. Dwars door het land waarbij wegen geen wegen zijn, als je enige last hebt van reisziekte of hiervoor aanleg hebt, a.u.b., begin er niet aan. Je bent na een dag helemaal door elkaar heen `geshackt` 

De eerste dag van de trip, woensdag 22 juni, om half negen in de ochtend in onze grijze Russische 4-wheel drive busjes uit Ulaan Baatar vertrokken. Het eerst stuk is nog asfalt. Maar ja, dan houdt gewoon op na zo 40 km, dus de wildernis in. De eerste dag al een flink stuk afgelegd,  zo‟n 320 km met een gemiddelde snelheid van ongeveer 40 km per uur, dus tel maar uit. Het landschap is dan nog vrij vlak en groen, nog niet echt de Gobi dus. Er is Overnacht in koepeltentjes op een mooie groen plateau,  Zuntin Kniid genaamd. De keukenbrigade die met ons mee reist, voorziet ons dagelijks van 3 prima maaltijden. Een ontbijt, incl. de gebakken eieren, een warme lunch en een avondprak. Alles prima in orde en steeds even lekker. Ik heb me wel eens de vraag gesteld hoe ze dit voor elkaar hebben gekregen.  

Na een prima nacht, de volgende ochtend alweer vroeg op pad. Nadat het ontbijt genuttigd is en alles ia afgebroken, ingepakt en ingeladen, de tocht om 07:45 voortgezet. Weer een lange, ´schuddige`, dag voor de boeg. Er moet 280 km afgelegd worden. In de loop van de dag verandert het landschap, het groen maakt plaatst voor zand en er doemen bergen op, Gobi `here we come`. Na een klim op hoge zandduinen komen we rond 16:00 uur aan in het Ger kamp Jullchim Gobi Dessert Park. We zijn nu aangeland in ons meest zuidelijk punt van de Mongolië  tocht. Dit keer geen overnachting in een eigen tentje maar de luxe van een traditionele Mongoolse nomaden tent, een Ger genaamd. Een verademing, een douche, een toilet en een echte grote, vaste tent, prima vertoeven dus. 
De volgende ochtend, 3e dag dus, al weer redelijk vroeg uit de veren. Voordat de echte reis verder ging, eerst een uitstapje van 35 km rit naar de kloof Yoli Gorge, Yoliin AM. Het is net of je in de bergen van Oostenrijk wandelt, kompleet met koeien, in dit geval Yaks dan. Zelf grote stukken ijs ontbreken niet, dat dit allemaal te zien is in de Gobi, ik had er geen flauw benul van. Via een bezoek aan de Flaming Cliff naar ons heetste kampeer kamp. Wat wel relaxed was, was een ritje op het Schip van de Woestijn, de kameel, uniek toch.

Van dag 4 heb ik helaas niet veel meegekregen, het tere Nederlandse lijfje kon het ff niet trekken. Ik ben de hele dag zo ziek als een hond geweest. Ik zal de details maar besparen. Na een nacht van ongeveer 10 uur slapen was ik gelukkig de volgende dag weer aardig boven theewater. En ach, het had ook zo zijn voordelen, de tent werd voor me opzet en weer afgebroken en ik moest het beslist niet wagen om dan ook maar iets van enig inspanning te leveren.  

Gelukkig was het de volgende dag weer aardig opgeknapt. Ik heb me, qua eetgedrag, maar een beetje rustig gehouden en zo is alles weer goed gekomen.   Het verdere verloop van onze tocht ging noordwaarts, via Khujirt, richting Orkan Valley, een groene vallei. Hier zouden we 2 nachten blijven met ons wild kampement. Het is er maar 1 geworden. vanwege het nogal regenachtig weer. Is met algemene stemmen besloten om richting een Ger kamp te gaan. Vaste tenten dus, goede beslissing denk ik. Deze dag een bezoek gebracht aan een nomadenfamilie die eigenlijk permanent in een Ger tent woont. Hier moesten natuurlijk de diverse huisgemaakte producten geproefd worden, gefermenteerde merriemelk, wat kaassoorten, een uit merriemelk gemaakte alcoholisch drank en yak thee. Ik heb een beetje geproefd maar het waren niet echt mijn smaken en gezien de maagproblemen de dag daarvoor had ik een goed excuus om niet te nemen. 
 
Dag 6 een bezoek gebracht aan het grote Boeddhistisch klooster Erdeneezuu waarna we ook de volgende nacht weer een Ger kamp gelogeerd hebben, die wel zoals was gepland.  

Woensdag 28 juli, rond de klok van 13:30 uur weer terug gekeerd  in ons hotel in Ulaan Baatar.  
Donderdag 29 juli, vroeg uit de veren, de trein die ons naar Beijing moet brengen vertrok om 08:10 uur in de ochtend. De laatste etappe van de reis dus.
 
Dag 21 - donderdag 30 juli 2009, vertrek uit Ulaan Baatar(Mongolië), trein naar Beijing (P.R. China)
 
KM 521 Manit
Roze station
 
KM 649 Choyr
Achter dit (op een bruidstaart lijkend) station staat een metalen standbeeld van de eerst, en tot nu toe de enige, Mongoolse kosmonaut VVT Ertvantz
 
KM1113 Dzamy Ude
De Mongoolse grens
 
Afstand Ulaan Baatar tot aan Mongools/Chinese grens: 1113 KM
 
Volksrepubliek China
 
De kilometers worden aangegeven in afstand tot aan Beijing
 
KM 842 Erlyan
De Chinese grens
 
Bogie change
Hier worden de onderstellen van de trein gewisseld. De Chinese spoorwegen hanteert een spoorbreedte van 1435 mm breed terwijl de Russische en Mongoolse spoorbreedte 1524 mm is. Grote hydraulische liften tillen de wagons op. De oorspronkelijke onderstellen worden er onderuit gereden waarna de iets smallere onderstellen aangebracht worden.
 
KM 415 Fenezhen
Tussen dit stadje en Datong wordt de Grote Muur voor de eerste maal gepasseerd.
 
KM82 Kanzhuang
 
KM 73 Badaling
Vanaf het perron een heel mooi, nog niet gerenoveerd stuk Muur. 
 
KM 70 Qinglongqiao
 
KM63 Juyongguan
 
KM53 Nankou
 
KM 0 Beijing
Einddoel bereikt! 
 
Afstand Chinese grens tot aan Beijing: 842 KM
Dag 22 t/m dag 24, zondagavond 2 augustus 2009 - From Beijing with love 

Donderdagochtend 30 juli al weer vroeg uit de veren. Om 07:00 in de ochtend stond de bus al weer te ronken om ons illustere gezelschap naar het treinstation van Ulaan Baatar te transporten. Ruim op tijd, ritje van 10 minuten, dus nog bijna een uur voordat de trein weer in beweging kwam. 
Om vijf over acht werd het sein veilig gegeven om het laatste stuk van de reis per spoor af te leggen.
 Een reis door een mooi gebied. Eerst een stukje door de stad. Vervolgens door het groene gedeelte van de Gobi om tenslotte in de middag de echte Gobi te bereiken. Pfff dat was te merken, jullie raden het al, de temperatuur begon weer op te lopen in de wagon tot tropische waarden. Maar goed, in de wetenschap dat je de volgende middag in Beijing bent, is dat wel te overleven, zeker na alles wat we hebben doorstaan. En, het is het echt waar, het begint een beetje gewoon te worden al dat treinen, je draait je hand er niet meer voor om.
 
Begin van de avond werd de grens van Mongolië bereikt, en dat betekent A. weer formuliertjes in vullen en B. wachten. Gelukkig was binnen anderhalf uur alles gereed en kon de tocht worden voorgezet via niemandsland naar de grens van China. Hier begon het feest opnieuw. Formuliertjes, wachten, wachten en wachten. O ja, ook nog een lichaamtemperatuur check. China in nogal in de ban van de Mexicaanse griep en neemt het zekere voor het onzekere. Met een soort van pistool wordt m.b.v. een laserstraal je temperatuur op het voorhoofd gemeten. Iedereen had een waarde van tussen de 34 - 35 gr. C., nou ja, zwaar ziek zou je denken, niet dus. De Chinezen vonden het een prima temperatuur dus iedereen werd gezond verklaard (waarschijnlijk wordt er gewerkt met een ruime correctie factor). 
Een extra oponthoud is het wisselen van de wielonderstellen van de trein. Het spoor is nl. in China ongeveer 9 cm smaller dan in Rusland/Mongolië. Probleem dus. Je wordt een grote loods binnengereden, alle wagons worden van elkaar losgekoppeld en met 4 grote hydraulische hefbomen wordt de hele wagon, incl. de inzittende, gelift om van wielstel te wisselen. Een bijzonder schouwspel om mee te maken.  

Na een totaal oponthoud van ca. 4 uur was de hele klus geklaard kon de reis rond half twee in de nacht worden voorgezet. 

De volgende dag was het dus treinen door China. Weer een heel andere gezicht. De dorre Gobi maakte plaatst voor heelveel groen. Lekker om naar buiten te kijken dus. Ook de temperatuur was wat aangenamer geworden. 

Rond 14:15 bereikte de trein ons definitief eindpunt, Beijing of te wel, voor de oudere onder ons, Peking.  

De lokale Djoser agente stond al lachend op ons te wachten met een groot bord in haar hand. Alle ballen verzamelen en ff een zweetloopje van 10 minuten om de bus te bereiken, pfff, Beijing is really hot.  

De rit naar het hotel was kort. Geweldig lekker hotel en whaw wat een enorm lekkere, warme, harde douche straal. Helemaal goed. Djoser heeft blijkbaar het beste hotel voor het laatst bewaard. Ook de lokatie is super. Het is 10 minuten lopen ten zuiden van het begin van het Plein van de Hemelse Vrede, hartje centrum dus. 
Vrijdagmiddag nog een beetje rond gelopen, de omgeving een beetje verkent en wat gegeten en gedronken in Sakura een leuke backpackers cafe,. Daarna klaar voor een stukje Chinees entertainment wat ze Chinese opera noemen. Gelukkig duurde het maar een uurtje, want het is werkelijk kattengejank, pijn in je oren dus. Leuk om meegemaakt te hebben maar niet echt voor herhaling vatbaar.
 
De volgende op tijd weer op. Het is de dag van een bezoek aan de Chinese Muur en het Zomerpaleis. Jammer dat het de hele dag heiig is geweest. Het was erg warm en heel vochtig. Maar goed, je kunt niet alles hebben. Veel gezien die dag, o.a. een blik, vanuit de bus, op het Vogelnest station (Olympisch stadion) en de Watercube (Olympisch zwembad). Verder een dag van enormveel lopen, klimmen, zien en heel veel genieten.
Moe maar voldoen rond half zes weer terug in het hotel. Lekker anderhalf uur rust, een douche en opmaken voor de laatste gezamenlijke maaltijd. Er stond Peking Eend op menu. Geweldig lekker gegeten, jammie, jammie. 
Zondag, de ene laatste dag, kon iedereen zijn/haar dagbesteding zelf invullen. Ik ben met 5 andere richting plein van de Hemelse Vrede gelopen en langs het mausoleum waar Mao opgebaard ligt. Enorme rijen om de man te zien liggen, geen optie voor een bezoekje van mijn kant dus, zeker niet bij de dagtemperatuur van over de 30 graden.  Ik ben door gelopen richting Verboden Stad. Dit is een ervaring op zich om daar door heen te lopen, geen Beijing dus zonder de Verboden Stad op je programma te hebben gehad.

Gelukkig was het troebele weer van gisteren verdwenen dus dat was al weer des te plus.  Lopen, lopen en nog eens lopen want dat doe je om veel te zien. Na wat omzwervingen door de stad rond vijf weer in het hotel om dan ook direct onder die lekkere douche te kruipen. Nog even een laatste afzakkertje in Sakura en een lekker bord eten voor weinig (je eet hier je buikie vol voor minder dan 5 Euries). 
 
Zo mijn missie is hierbij bijna tot zijn einde gekomen. Ik heb met volle teugen genoten van dit uitstapje waarbij ongeveer 10.000 km over land is afgelegd. Ik hoop dat ik een klein tipje van de sluier heb op kunnen lichten om andere ook een beetje deelgenoot te kunnen maken van mijn ervaring de afgelopen 25 dagen.   Morgen, maandag 3 augustus, staat om 07:00 uur staat de bus klaar voor een laatste transport over land om ons naar de luchthaven van Beijing te brengen. Rond 15:50 NL tijd hoop ik zo ongeveer weer terug te zijn op Hollandse bodem.
 
Dag 25 - maandag 3 augustus 2009 - Bye, bye Beijing

Terwijl in Nederland bijna iedereen nog op een oor ligt, 04:30 uur NL tijd, zit ik mee een beetje vol te proppen in de Sky Team Lounge. Ach ja, zo lang ik dat privilege nog heb moet ik er van profiteren niet waar. Vanmorgen om exact 07:00 uur vertrokken van ons King's Joy Hotel in Beijing. Geen tijd voor een ontbijt dus, want dat start pas om zeven uur.        

Al voor acht uur in de ochtend zijn we op Beijing Airport gearriveerd. Nog te vroeg om in checken, want dat kan pas 3 uur van te voren. Geduld is echter een schone zaak en ach het vliegtuig vertrekt toch pas om 11:40 uur. Met een vliegtijd van iets meer dan 9 uur en prima verzorging aan boord is het toestel rond de klok van 15:00 uur weer op Nederlands bodem gezet. Dit was dan werkelijk het einde van de reis.  

Ik mag spreken van een zeer geslaagd project met een super eindresultaat, ik heb genoten! 

Vliegafstand Beijing-Amsterdam: ca, 8000 km, vliegtijd 9 uur en 10 minuten 

AFSTANDEN: 
Totale afstand over land afgelegd:   9.823 KM (incl. Gobi tour)
Totale vliegafstand:   10.150 KM
Totaal afgelegd:   19.973 KM
 

Geert Kuipers,  18 augustus 2009