Vietnam: fragmenten uit een reisdagboek
27 Augustus Op commando van Silvia zaten we om stipt 8 uur in het busgelid voor de rit naar de haven. Gelukkig had Silvia de zon pas voor later besteld, dus het eerste deel van de tocht vond nog onder bedekte hemel plaats. Voor de afwisseling stopten we na korte tijd nog voor een bezoek aan een lokale, dus zeer kleurrijke markt in een schilderachtig vissersdorpje. Tientallen soorten vis en vooral ander zeegefriemel wordt hier aangeboden in vele vormen: platgeslagen, opgeblazen, vers gevild en met samengebonden poten. Draagdames, bedekt met punthoofden, lopen af en aan, terwijl de mannelijke helft van de bevolking thee drinkt of zich in het openbaar laat knippen. Ik verdenk het kappersgilde er trouwens van dat ze weinig moeite doen om de aggenebiese spiegeltjes te vervangen door betere kwaliteit: de vietnamesiërs mochten eens op originele gedachten over haardracht komen, dan wel de kwaliteit van het haastige knipwerk ter discussie stellen. Als we ons weer hebben verzameld op de boot, zet de tuf-tuf koers naar de kalkrotsen, die voordien nogal in nevelen gehuld waren, maar nu door de als op commando doorbrekende zon plotseling steeds duidelijker worden belicht. De sfeer aan boord wordt verhoogd doordat Chris haar talenten op de gitaar uitgebreid demonstreert. Vele klassiekers uit de jaren '60 en '70 passeren de revue. Gelukkig houden Henk en Dick, die de avond tevoren de kwaliteit van de vietse microfoons bij de karaoke zwaar op de proef hebben gesteld, zich gedeisd.  Rond
koffietijd werd er aangelegd bij een grot op een van de kalkrotsen, die
in Halong Bay zo sierlijk zijn gedrapeerd in de groene zee. Na de
krachtsinspanning van de klim ging de boot voor anker in een prachtige
baai. Terwijl de bemanning zich zette aan het klaarmaken van de lunch
werd de groep op de mogelijkheid gewezen om gebruik te maken van het
meevarende zwembad. Henk verblufte allen door onmiddellijk "van de
hoge" te duiken, welke stunt hij later achterwaarts nog eens herhaalde.
Na de lunch en het uitbuiken ondernamen Erica en Dick een lange
zwemtocht naar onze volgende bestemming, een uitzichtsheuvel, daarmee
ontsnappend aan de aandacht van Silvia, die achteraf wees op de
gevaarlijke stromingen, een natuurgegeven dat door de zwemmers
overigens nauwelijks werd opgemerkt, aangezien ze geheel opgingen in de
schoonheid van de omringende natuur.Het bedoelde uitzichtspunt werd overigens slechts beklommen door een zeer kleine minderheid, waarbij uiteraard Henk. Op de terugweg bleek een tweede grot tot grote tevredenheid van de groep - een tweede bewijs dat de Djoserleus vrijheid, blijheid inmiddels was omgezet in vrijheid, luiheid - ontoegankelijk vanwege het uitvallen van de generator. Daarop achtten wij de tijd gekomen om de afscheidsode aan Silvia ten gehore te brengen met bijbehorende geschenken, ook aan onze gids Huyen. Daarna wachtten wij op de zonsondergang, maar helaas bleken de afspraken met de zon niet helemaal te kloppen, een euvel dat we op deze reis al eerder in Cantho hebben moeten constateren. Hij verdween achter de wolken, die aan land op Halong in de verte een forse stortbui veroorzaakten. Na het aanmeren moesten we ons weer een weg banen door de horde brom-viets, die hun hier voor ons weinig functionele diensten doordringend aanboden. Na de verzorging - menige Djoserist was die dag allesbehalve verbleekt - werd nog een avondmaal genuttigd. De meesten zochten zeer rozig vrij vroeg het bed op. Dick |
22 Augustus: vliegen naar HanoiAan de informatie in deze artikelen en verhalen kunnen geen rechten ontleend worden.
Volg ons op:
Tel: 09 223 00 69