Trotseer Topes de Collantes: De mooie weg naar de top

De zon straalt. Ik heb nog vier steile kilometers te gaan tot de top. De groene bergen prijken hoog aan de hemel. Een kalkoengier scheert rakelings langs me, als ik even op mijn trappers ga staan. Plotseling word ik opgeschrikt door het luide getoeter van een ouderwetse roze Chevrolet. De chauffeur zwaait me vriendelijk na, met een blik in zijn ogen die wil zeggen: ‘Alleen Nederlanders fietsen vrijwillig, terwijl ze geld hebben om benzine te kopen.’ 

Het Centraal-Cubaanse Escambray gebergte waarin het natuurreservaat Topes de Collantes ligt, strekt zich uit van Trinidad tot Manicaragua. De intens groene bergen contrasteren op imponerende wijze met het diepblauwe water van de Caribische Zee. Vanaf de top kun je genieten van fotogenieke vergezichten, verse koffie en een verfrissende zeewind. Alle problemen lijken hier even ver weg.

Om de top te bereiken leg je twaalf van de steilste kilometers af die ik ben tegengekomen tijdens mijn “carrière” als wannabe-wielrenner. De Topes de Collantes is als de Mont Ventoux in de Tour de France: het koningsnummer. Gelukkig slagen de professionele Cubaanse chauffeurs met hun kunstige stuurwerk erin om ook hun blauwe Transtur bussen bij het uitzichtpunt te krijgen. Wie geen zin heeft om zich in het zweet te werken, kan dus toch naar boven.

Tijdens de laatste vier kilometer denk ik onophoudelijk aan de bewonderenswaardige veerkracht en vrolijkheid van een volk dat in de laatste eeuw een onafhankelijkheidsoorlog, dictatuur, revolutie, embargo en nucleaire crisis heeft moeten overwinnen. Ik denk aan het onverwoestbare enthousiasme van straatverkopers die hun laatste kleffe pizza con queso proberen te verkopen. Aan de vriendelijke lach van een straatmuzikant die de zoveelste reiziger probeert te overtuigen een paar ritmische passen te zetten op zijn aanstekelijke salsa muziek. Ik trap in het lichtste verzet om de laatste hoogtemeters te overbruggen. Ik hoor het gejoel van een paar enthousiaste Cubanen op de achtergrond.

Eenmaal op de top wacht de fietsgids met een bos roze orchideeën en een grote glimlach. Wanneer ik het groene dal onder me zie en de wind door mijn haren voel, weet ik dat het niet voor niets is geweest. Viva Cuba, viva Cuba libre. [Leve Cuba, leve het vrije Cuba]

Blog door reisbegeleidster Zinzi.

Bekijk onze fietsreis door Cuba of onze rondreizen door Cuba. Tijdens de fietsreis kun je optioneel een deel van de beklimming afleggen.